Τελευταία βλέπω συνέχεια βίντεο από γάμους όπου η νύφη ετοιμάζει μια εμφάνιση έκπληξη για τον γαμπρό. Τον βάζουν μόνο του σε μια καρέκλα κι εκείνη του τραγουδάει, του χορεύει ή επιστρατεύει τις παράνυφες για ένα νούμερο που, απ’ ό,τι φαίνεται, έχει κι άλλες πράξεις.
Οι υπόλοιποι παρακολουθούν το θέαμα. Τον γαμπρό τον παρακολουθούν να το παρακολουθεί.
Εκεί κολλάω εγώ. Ό,τι κι αν συμβαίνει μπροστά του, το πρόσωπό του έχει αναλάβει υπηρεσία. Πρέπει να δείχνει χαρά, θαυμασμό, τρυφερότητα και ευχάριστη έκπληξη, ενδεχομένως για περισσότερη ώρα απ’ όση έχει κρατήσει ποτέ την ίδια έκφραση στη ζωή του.
Και μερικά από αυτά τα νούμερα κρατάνε αρκετά. Επίσης, για να είμαστε δίκαιοι, οι άνθρωποι που εμφανίζονται συνήθως κάνουν άλλες δουλειές. Οι παράνυφες μπορεί να είναι καταπληκτικές φίλες. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι έτοιμες για συγχρονισμένη χορογραφία μπροστά σε μια αίθουσα γεμάτη συγγενείς.
Πάντα αναρωτιέμαι αν ο γαμπρός ήξερε έστω κάτι από πριν. Είχε ακούσει την ιδέα και είχε πει με ενθουσιασμό «ναι, τέλειο»; Ή απλώς εμφανίστηκε μια καρέκλα και ξαφνικά βρέθηκε στο κέντρο του προγράμματος;
Για έναν εσωστρεφή άνθρωπο φαντάζομαι ότι μπορεί να είναι πολύ συγκεκριμένος εφιάλτης. Δεν υπάρχει διακριτικός τρόπος να αποχωρήσεις όταν όλο αυτό γίνεται για σένα. Δύσκολα λες «βγαίνω λίγο να πάρω αέρα» ενώ η γυναίκα που μόλις παντρεύτηκες βρίσκεται στη μέση της έκπληξης.
Αλλά κι ένας εξωστρεφής γαμπρός μπορεί να μη θέλει έναν αισθησιακό χορό στα γόνατά του μπροστά στους πιο κοντινούς του ανθρώπους. Το ότι του αρέσει η προσοχή δεν σημαίνει ότι του αρέσει κάθε είδους προσοχή σε οικογενειακή εκδήλωση.
Φυσικά, κάποιοι άντρες μπορεί να το απολαμβάνουν πραγματικά και να το θυμούνται ως την καλύτερη στιγμή του γάμου. Εγώ βλέπω μόνο σύντομα βίντεο· δεν ξέρω τι αρέσει στο κάθε ζευγάρι.
Αναρωτιέμαι όμως ποια θα ήταν η ειλικρινής σας αντίδραση. Αν η νύφη σάς έκανε ξαφνικά μια μεγάλη εμφάνιση μπροστά σε όλους, πώς θα νιώθατε; Και, κυρίως, τι θα κάνατε με το πρόσωπό σας τόση ώρα;
