Πριν από λίγο καιρό γνώρισα μια γυναίκα σε μια έξοδο και ανταλλάξαμε Instagram. Αργότερα μου έστειλε εκείνη πρώτη, για να με ρωτήσει αν θα πήγαινα σε μια εκδήλωση. Μήνυμα με κανονική ερώτηση μέσα. Με τα σημερινά δεδομένα, αρκετά υποσχόμενη αρχή.
Δεν μπορούσα να πάω. Της το είπα, ανέφερα μια άλλη εκδήλωση που πλησίαζε και τη ρώτησα αν θα πήγαινε εκεί. Μου φάνηκε ένας απλός τρόπος να συνεχίσουμε την κουβέντα. Δεν βόλευε το ένα σχέδιο, υπήρχε όμως μια άλλη ευκαιρία να βρεθούμε.
Πέρασε περίπου μια εβδομάδα χωρίς απάντηση.
Και μετά έκανε like σε ένα στόρι μου. Υπήρχε λοιπόν κίνηση στο Instagram, απλώς όχι στο σημείο όπου βρισκόταν η ερώτησή μου.
Δεν σκοπεύω να την κυνηγήσω. Απάντησα, έδειξα ενδιαφέρον και τη ρώτησα κάτι στο οποίο μπορούσε να απαντήσει. Δεν έχω και πολλά να προσθέσω, εκτός αν συνεχίσει εκείνη την κουβέντα.
Παρ’ όλα αυτά, το like μού τράβηξε την προσοχή ακριβώς επειδή είχε στείλει πρώτη. Αν δεν είχε προηγηθεί αυτό, μάλλον θα το έβλεπα σαν ένα απλό πάτημα στην οθόνη και θα συνέχιζα τη μέρα μου. Με μια συζήτηση να περιμένει απάντηση, όμως, είναι αρκετό για να με μπερδέψει, χωρίς να ξεκαθαρίζει απολύτως τίποτα.
Μπορεί να ήταν μια ευγενική κίνηση. Μπορεί απλώς να της άρεσε το στόρι και να μην υπήρχε τίποτε άλλο από πίσω. Δεν ξέρω, και η μικρή καρδούλα δεν συνοδευόταν από επεξηγήσεις.
Προς το παρόν, η ερώτησή μου παραμένει αναπάντητη και την αφήνω εκεί. Μπορώ να πω ότι αυτό τελείωσε, όταν δεν είμαι καν σίγουρος τι ακριβώς είχε αρχίσει;
