Πριν από μερικά χρόνια ήμουν σε αποστολή στο εξωτερικό, σε μια βάση από την οποία δεν επιτρεπόταν να βγαίνουμε. Ακόμα και συνηθισμένα πράγματα ήταν δύσκολο να βρεθούν, ειδικά όσα είχαν νικοτίνη. Ήξερα έναν εργολάβο που μπορούσε να βγαίνει, οπότε εκείνος αγόραζε ηλεκτρονικά τσιγάρα κι εγώ τα μεταπωλούσα. Έβγαζα καλά χρήματα από αυτή τη μικρή δουλειά. Έτσι γνώρισα και τη γυναίκα με την οποία απάτησα τη σύζυγό μου.
Ήταν στο Ναυτικό, 29 χρονών, παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών. Στην αρχή ήταν απλώς τακτική πελάτισσα. Ανταλλάξαμε τηλέφωνα για να μου στέλνει ποιες γεύσεις ήθελε και να της τις πηγαίνω. Σιγά σιγά, μαζί με τις παραγγελίες άρχισε και η κουβέντα.
Μιλούσαμε άνετα. Κάποια στιγμή μου είπε ότι ο άντρας της την είχε απατήσει όσο έλειπε εκείνος σε αποστολή και ότι σκεφτόταν να κάνει το ίδιο. Της παραδέχτηκα πως είχα απατήσει ξανά. Της είπα μάλιστα ότι, αν περνούσε αυτή τη γραμμή, δεν θα μπορούσε να το πάρει πίσω. Την προειδοποίηση την έδωσα, χωρίς όμως να αφήσω να επηρεάσει τις δικές μου προθέσεις.
Μια δυο μέρες αργότερα το συζητούσαμε ακόμα. Μου είπε ότι ήθελε να είναι μαζί μου και πως δεν ένιωθε ικανοποιημένη στον γάμο της. Ξέραμε και οι δύο ότι ήμασταν παντρεμένοι. Παρ’ όλα αυτά, προχωρήσαμε.
Μέναμε σε κοντέινερ που είχαν μετατραπεί σε μικρά δωμάτια. Όταν δεν δούλευα και έλειπε ο συγκάτοικός μου, ερχόταν. Αυτό που θα μπορούσε να είχε συμβεί μία φορά έγινε τακτική συνάντηση, αρκετές φορές την εβδομάδα. Όταν δεν μπορούσαμε στο δωμάτιο, βρίσκαμε κάποιο απόμερο μέρος, ακόμα και ένα όχημα στον χώρο στάθμευσης της μονάδας.
Ανάμεσα στις συναντήσεις ανταλλάσσαμε προσωπικές φωτογραφίες και μηνύματα για όσα ήθελε να δοκιμάσουμε. Εκείνη συνέχιζε να μιλάει με τον άντρα της για τη ζωή πίσω στο σπίτι. Κι η δική μου γυναίκα ήταν πίσω. Η σχέση μας χώρεσε ανάμεσα στις βάρδιες και σε αυτές τις συνομιλίες, ώσπου έγινε μέρος της καθημερινότητας.
Από νωρίς είχαμε συμφωνήσει ότι θα κρατούσε μόνο όσο βρισκόμασταν εκεί. Εμπιστευόμασταν ο ένας στον άλλο το μυστικό και, μόλις επιστρέφαμε, θα κόβαμε κάθε επαφή. Έτσι έγινε. Γυρίσαμε στις ξεχωριστές ζωές μας.
Ακόμα μου λείπουν εκείνες οι μέρες. Αναρωτιέμαι και πώς αρχίζουν οι άλλες παράλληλες σχέσεις: ποια κουβέντα, ποια πρόσκληση, ποια καθημερινή στιγμή γίνεται η αρχή. Η δική μας ξεκίνησε με ένα μήνυμα για γεύσεις ηλεκτρονικού τσιγάρου.
