Το βράδυ πριν από το Halloween ήμουν σε ένα κλαμπ και ανταλλάξαμε βλέμματα με μια γυναίκα. Ήρθε εκείνη προς το μέρος μου και αρχίσαμε να χορεύουμε. Από άποψη πρώτης προσέγγισης, μου τα είχε κάνει όλα εύκολα. Δεν χρειάστηκε καν να σκεφτώ πώς να της μιλήσω· είχε αναλάβει ήδη αυτό το τμήμα.
Νομίζω ότι τη ρώτησα πώς τη λένε. Της είπα επίσης ότι μου άρεσε το καπέλο της. Και τα δύο μια χαρά πράγματα να πεις, βέβαια, αλλά δύσκολα τα λες και ολόκληρη συζήτηση.
Λίγο μετά, έφυγε.
Με χάλασε, γιατί περνούσα ωραία χορεύοντας μαζί της και θα ήθελα να κρατήσει περισσότερο. Δεν ξέρω αν έφυγε εξαιτίας κάποιου πράγματος που είπα. Το καπέλο πάντως πήρε θετική κριτική. Για τα υπόλοιπα δεν έχουμε αρκετά στοιχεία.
Το ίδιο το βράδυ του Halloween χόρεψα με μια άλλη γυναίκα και όλα κύλησαν μια χαρά. Οπότε δεν μπορώ να πω ούτε ότι μου συμβαίνει κάθε φορά. Η μία γνωριμία τελείωσε γρήγορα, στην άλλη ένιωθα άνετα, κι εγώ ήμουν ο ίδιος άνθρωπος και στις δύο.
Καταλαβαίνω ότι χρειάζομαι περισσότερη εξάσκηση. Άλλο να χορεύεις με κάποιον κι άλλο να βρίσκεις τι να πεις όσο χορεύετε. Κάπως είχα θεωρήσει ότι το δεύτερο θα ερχόταν μόνο του μαζί με το πρώτο.
Τι λέει λοιπόν ο κόσμος εκείνη την ώρα; Θα ήθελα να έχω κάτι να πω μετά το όνομα και το καπέλο. Αν υπάρχει καπέλο, δηλαδή.
