Σήμερα μου ήρθε μήνυμα από άγνωστο αριθμό. Η κοπέλα που το έστειλε ζητούσε συγγνώμη που είχε χαθεί και μου εξηγούσε ότι έτρεχε με εξετάσεις και εργαστήρια. Ωραία, λύσαμε το πού είχε χαθεί. Μου έμενε να βρω ποια είχε χαθεί.
Χρησιμοποιούσα εφαρμογές γνωριμιών εδώ και λίγους μήνες και είχα κάμποσες κουβέντες που είχαν κοπεί στη μέση. Κάτι μου έλεγε ότι μπορεί να ήταν μια κοπέλα από το Hinge που είχε σταματήσει να μου γράφει εδώ και κάναν μήνα. Εγώ είχα προχωρήσει και είχα σβήσει τα παλιά μηνύματα, οπότε δεν είχα από πού να το τσεκάρω. Τη ρώτησα «Ποια είσαι;»
Μου απάντησε «Κ.»
Της είπα ότι όντως δεν ήξερα με ποια μιλούσα και της ζήτησα να μου θυμίσει. Εκείνη κατάλαβε ότι είχα σβήσει τη συνομιλία μας και μου είπε πως, άμα την είχα σβήσει, δεν άξιζα να μου ξαναπεί το όνομά της. Είχαμε πια ανταλλάξει ένα σωρό μηνύματα για το αν έπρεπε να ξέρω το όνομά της και το μόνο που είχα ήταν ένα γράμμα.
Κάπου εκεί, φυσικά, άρχισα να τη θυμάμαι. Το ότι δεν άξιζα να μάθω ποια ήταν βοήθησε τη μνήμη μου πολύ περισσότερο από τις εξετάσεις και τα εργαστήρια. Της έστειλα ένα «χαχαχα», μου έβαλε καρδούλα στο μήνυμα και μείναμε εκεί.
Το ενδιαφέρον μου είχε φύγει από τότε που κόπηκε η κουβέντα, οπότε, ακόμα κι όταν κατάλαβα ποια ήταν, δεν μου βγήκε να την ξαναπιάσω. Θα μπορούσα βέβαια να αφήσω το τελευταίο μήνυμα αναπάντητο. Ως εκείνη τη στιγμή, όμως, πραγματικά προσπαθούσα να καταλάβω ποια μου έγραφε. Υπήρχε καλύτερος τρόπος να το ρωτήσω;
