Έκανα ταίριασμα με μια γυναίκα στο Hinge, απάντησα σε κάτι που είχε γράψει στο προφίλ της και το πρώτο μήνυμα που μου έστειλε άλλαξε λίγο την κατεύθυνση: «Ρε συ, θα μπορούσαμε να γίνουμε φίλοι». Εγώ είχα μπει για γνωριμίες και ξαφνικά η κουβέντα πήγαινε προς παρέα.
Είμαστε από την ίδια εθνοτική κοινότητα και μου εξήγησε ότι δεν έχει γνωρίσει πολλούς δικούς μας εδώ γύρω. Αυτός ήταν ο λόγος που μου έδωσε. Απλός, φιλικός και χωρίς κάποιον κρυφό γρίφο που έπρεπε να λύσω για να καταλάβω τι εννοεί.
Είχα ξεκινήσει με τις συνηθισμένες προσδοκίες μιας εφαρμογής γνωριμιών: ταιριάζεις, μιλάς και βλέπεις αν υπάρχει έλξη. Εκείνη έβαλε στο τραπέζι και μια άλλη απολύτως λογική εκδοχή, να γνωριστούμε χωρίς να βγούμε ερωτικά. Απ’ ό,τι φαίνεται, η εφαρμογή δεν το απαγορεύει.
Και καταλαβαίνω γιατί το θέλει. Είναι ωραίο να συναντάς κάποιον που μοιράζεται ένα κομμάτι της καταγωγής και των βιωμάτων σου, ειδικά όταν δεν βρίσκεις εύκολα τέτοιες επαφές εκεί όπου μένεις. Έχουμε ήδη κάτι να πούμε πέρα από το «πώς πάει η εβδομάδα;» και μια σύντομη ενημέρωση για τον καιρό.
Το μπέρδεμα είναι ότι εμένα μου αρέσει αρκετά ώστε να σκέφτομαι μήπως μια φιλία θα μπορούσε αργότερα να γίνει σχέση. Οπότε η πρότασή της είναι ξεκάθαρη, αλλά η δική μου απάντηση δεν μου φαίνεται τόσο απλή.
Εκείνη δεν είπε ότι η φιλία είναι το πρώτο στάδιο. Δεν ανέφερε δοκιμαστική περίοδο, στο τέλος της οποίας οι επιτυχόντες κερδίζουν ένα ρομαντικό δείπνο. Η πιθανότητα να προκύψει κάτι ερωτικό υπάρχει αυτή τη στιγμή στο δικό μου μυαλό.
Δεν έχω αποφασίσει τι θα κάνω. Μπορώ να πάρω στα σοβαρά αυτό που μου είπε και να δω αν όντως μας αρέσει να μιλάμε. Μπορεί όμως να διαπιστώσω ότι περιμένω τόσο πολύ μια πιθανή σχέση, που δεν μπορώ να χαρώ τη φιλία που μου προσφέρει.
Προς το παρόν έχω ένα ταίριασμα, μια κοινή καταγωγή και ένα πολύ σαφές μήνυμα. Κι όμως, εγώ έχω καταφέρει να το κάνω ολόκληρο θέμα προς συζήτηση.
