Εκείνος έφυγε, αλλά το γράμμα που του είχα γράψει έμεινε στο σπίτι μου. Χρειάστηκε να του θυμίσω ότι το ξέχασε. Ζήτησε συγγνώμη κι εγώ έμεινα να αναρωτιέμαι γιατί αυτό το μικρό κομμάτι της βραδιάς με είχε στενοχωρήσει τόσο.
Βγαίνουμε πάνω από έναν χρόνο. Εγώ είμαι 23 κι εκείνος 27, και είχα ετοιμάσει μια βραδιά για να γιορτάσουμε την προαγωγή του. Έφτιαξα φαγητό, πήρα ποτά, έστρωσα το τραπέζι, άναψα κεριά. Του έγραψα και ένα γράμμα για να του πω πόσο περήφανη ήμουν γι’ αυτόν. Ήταν το πιο προσωπικό απ’ όσα είχα ετοιμάσει.
Τα εκτίμησε όλα αυτά. Το λέω γιατί, με τη στενοχώρια που έχω τώρα, είναι εύκολο να ακουστεί σαν να έκανα τόσα για κάποιον που δεν έδωσε σημασία. Δεν έγινε έτσι. Χάρηκε με όσα είχα κάνει, κι αυτό δεν θέλω να το σβήσω επειδή ξέχασε να πάρει κάτι μαζί του.
Μόνο που για μένα το γράμμα δεν ήταν σαν το φαγητό και τα ποτά, που τα χαίρεσαι εκείνη τη στιγμή. Είχε λόγια γραμμένα αποκλειστικά για εκείνον. Μάλλον θεωρούσα αυτονόητο ότι θα το έπαιρνε φεύγοντας, χωρίς να έχω συνειδητοποιήσει πόσο το περίμενα.
Και δεν είναι η πρώτη φορά. Είναι η δεύτερη που ξεχνάει κάτι που του έχω δώσει. Δεν θέλω να βγάλω συμπέρασμα για τα αισθήματά του από δύο περιστατικά. Αλλά τη δεύτερη φορά δυσκολεύομαι περισσότερο να πω πως απλώς αφαιρέθηκε και να το αφήσω εκεί.
Μπορεί να του άρεσε το γράμμα και να ξέχασε να το πάρει. Μπορεί πάλι να μη δίνει την ίδια σημασία με μένα στο να κρατάει τέτοια πράγματα. Τίποτα απ’ αυτά δεν αποδεικνύει ότι δεν πέρασε όμορφα ή ότι δεν ήθελε όσα του έγραψα. Εγώ όμως, μόλις κατάλαβα ότι το άφησε, πήγα κατευθείαν στη σκέψη μήπως δεν το ήθελε καθόλου.
Με κάνει να νιώθω και κάπως αμήχανα το ότι χρειάστηκε να του το θυμίσω. Με το γράμμα τού είχα ήδη δείξει ότι νοιάζομαι. Το να του θυμίσω να το πάρει μαζί του μοιάζει λίγο σαν να ζητάω να μου δείξει ότι μετράει γι’ αυτόν αυτό που του έδωσα. Ίσως εκείνος να μην έβαλε τόσο βάρος σε μια αφηρημάδα. Εμένα πάντως με πείραξε.
Αναρωτιέμαι αν είναι χαζό που στενοχωριέμαι. Δεν περίμενα να φυλάξει το γράμμα σαν θησαυρό. Ήθελα όμως να θέλει να το πάρει μαζί του. Μου ζήτησε συγγνώμη όταν του το θύμισα. Δεν ξέρω αν κατάλαβε γιατί χρειάστηκε να το κάνω.
