Όταν δέχτηκα να τον παντρευτώ, μπορούσα να απαριθμήσω όλους τους λόγους που ήταν μια καλή επιλογή. Ήταν ευγενικός, έξυπνος, καλόκαρδος και μου φερόταν με σεβασμό. Προερχόταν από καλή οικογένεια, είχε κτηματική περιουσία και τίτλο. Σε έναν παραδοσιακό γάμο, όλα αυτά μετρούσαν. Αν τα έβαζες κάτω, έμοιαζε ο ιδανικός άντρας.
Μόνο που δεν ένιωθα σωματική έλξη γι’ αυτόν. Αυτό ήταν το κομμάτι που δεν ταίριαζε με όλα τα υπόλοιπα, οπότε το κράτησα για μένα και είπα το ναι. Κάπου μέσα μου υποψιαζόμουν ήδη ότι ίσως το μετάνιωνα. Κατάφερα όμως να κρύψω αυτή την ανησυχία αρκετά καλά ώστε να προχωρήσω στον γάμο.
Τους επόμενους εννιά μήνες, τα πράγματα έμοιαζαν φυσιολογικά. Συνήθισα το πρόσωπό του, την εμφάνισή του, την παρουσία του. Εκείνος ήταν σταθερά καλός μαζί μου. Κάθε φορά που βρισκόμασταν, μου έλεγε όμορφα λόγια και μιλούσε ανοιχτά για όσα ένιωθε. Δεν χρειάστηκε ποτέ να αναρωτηθώ αν με έβρισκε ελκυστική.
Ήλπιζα ότι η οικειότητα θα έφερνε σιγά σιγά και την έλξη. Το ότι τον συνήθιζα μου φαινόταν ένα βήμα προς τα εκεί, και ήθελα πολύ να πιστέψω πως θα ακολουθούσαν και τα υπόλοιπα. Παρά τις αμφιβολίες που δεν είχα παραδεχτεί, ανυπομονούσα να έρθουμε κοντά και σωματικά.
Την πρώτη μας νύχτα μαζί, δεν είχαμε εμπειρία κανένας από τους δύο. Κανείς μας δεν είχε βρεθεί προηγουμένως με άλλον άνθρωπο. Όταν τον είδα γυμνό, διαπίστωσα ότι το μέγεθός του ήταν μικρότερο απ’ όσο περίμενα. Εκείνο το βράδυ δεν προχωρήσαμε σε ολοκληρωμένη επαφή.
Απογοητεύτηκα, και δυσκολεύομαι να το παραδεχτώ ακόμα και στον εαυτό μου. Είχα ελπίσει ότι η σωματική πλευρά του γάμου μας ίσως με βοηθούσε να ξεπεράσω την έλλειψη έλξης. Αντί γι’ αυτό, άρχισα να αναρωτιέμαι πώς θα ήταν η ερωτική μας ζωή. Δεν την είχαμε καν ζήσει ακόμα, κι εγώ ήδη τη συνέκρινα με όσα είχα φανταστεί.
Πιστεύω ότι θα μπορούσα να τον ικανοποιήσω. Δεν ξέρω όμως αν θα ένιωθα κι εγώ ικανοποιημένη. Κι αυτή η αβεβαιότητα με βαραίνει περισσότερο επειδή μου έχει φερθεί τόσο καλά και δεν έχει κάνει τίποτα που να δικαιολογεί την απογοήτευσή μου.
Μπορώ να μιλήσω για την καλοσύνη του, την εξυπνάδα του, για όλους τους λόγους που είπα το ναι. Αυτό είναι το κομμάτι που νιώθω πως δεν μπορώ να πω σε κανέναν.
