Είμαι 27 και έχω βγει τρεις φορές με έναν 32χρονο που μου αρέσει πολύ. Από κοντά όλα βγαίνουν αβίαστα. Γελάμε, υπάρχει έλξη και έχουμε έρθει κοντά. Βάλε μου όμως ένα κινητό στο χέρι και αποκτώ ξαφνικά όλο το ερωτικό θάρρος κάποιου που επιβεβαιώνει το ραντεβού του στον οδοντίατρο.
Στην αρχή ήταν πολύ καλός στο φλερτ με μηνύματα. Με πείραζε, μου έστελνε φωτογραφίες ή πετούσε κανένα υπονοούμενο στη μέση μιας εντελώς καθημερινής κουβέντας. Χαιρόμουν κάθε φορά που έβλεπα τέτοιο μήνυμα. Μετά ερχόταν η σειρά μου να απαντήσω. Έγραφα κάτι, το διάβαζα από μέσα μου και ήθελα αμέσως να το σβήσω. Κάθε ατάκα ακουγόταν λες και την είχε γράψει κάποια που ήξερε ακριβώς πού μπαίνει το emoji που κλείνει το μάτι.
Μετά το δεύτερο ραντεβού μού είπε ότι είχε την εντύπωση πως δεν με ενδιέφερε και τόσο. Ξαφνιάστηκα στ’ αλήθεια. Ανυπομονούσα να τον ξαναδώ και κάπως είχα καταφέρει να κρατήσω αυτή την πληροφορία σχεδόν αποκλειστικά για μένα. Μου έχει πει επίσης ότι του δίνω την εντύπωση πως δεν μου αρέσει το φλερτ. Αν ξαναδιαβάσω τη συνομιλία μας από τη δική του μεριά, καταλαβαίνω πώς του ήρθε.
Ακόμα μου στέλνει κάθε μέρα και με ρωτάει πώς πάει η ζωή μου. Τα πειράγματα όμως έχουν δώσει τη θέση τους στο «είσαι πολύ καλή», στο «είσαι γλυκιά», στο «είσαι χαριτωμένη» και, τελευταία, στο «είσαι τόσο αθώα». Ξέρω ότι το λέει με την καλή έννοια. Απλώς θα ήθελα να νιώθω λίγο περισσότερο ότι του κάνω όρεξη να με φιλήσει. Μου λείπει να βλέπω το όνομά του στην οθόνη και να ξέρω πως σε λίγο μάλλον θα κοκκινίσω.
Οπότε, αν σας αρέσει να φλερτάρετε με μηνύματα, τι θα χαιρόσασταν να λάβετε από μια γυναίκα με την οποία βγαίνετε; Λίγο πείραγμα; Ένα κομπλιμέντο στο άσχετο; Ένα σκέτο «Θέλω να σε ξαναφιλήσω»; Κι αν στέλνατε τέτοια μηνύματα σε κάποια που κυρίως χαμογελούσε μόνη της μπροστά στο κινητό, πόσο θα σας έπαιρνε να υποθέσετε ότι εκείνη προτιμάει να μιλάτε για το πώς πήγε η μέρα της;
