Τις προάλλες βγήκαμε για καφέ και είχα την αίσθηση πως βιαζόταν να ξεμπερδεύει. Μέχρι πρόσφατα περνούσα όμορφα μαζί του. Ήταν γλυκός, ένιωθα άνετα κοντά του. Τώρα ακόμα κι ένας καφές δεν ήταν όπως παλιά. Κι αυτή η αλλαγή ήρθε αφού είχαμε έρθει πιο κοντά ερωτικά, με δική του πρωτοβουλία.
Εγώ είμαι 23 κι εκείνος 28. Γνωριστήκαμε πέρσι και, μέχρι αυτόν τον μήνα, θεωρούσα πως είχαμε μια πολύ όμορφη φιλία. Πίστευα ότι του άρεσα. Είχα επίσης την εντύπωση πως στην αρχή ένιωθε κάτι για μένα, παρόλο που ο ίδιος το αρνιόταν. Αυτό δεν μας είχε εμποδίσει να κάνουμε παρέα.
Για να είμαι ειλικρινής, θεωρούσα κιόλας ότι εμφανισιακά ήμουν πολύ πάνω από εκείνον. Έτσι το έβλεπα εγώ, τουλάχιστον. Νόμιζα ότι ήξερα πώς με έβλεπε και τι συνέβαινε μεταξύ μας. Τώρα όμως όλη αυτή η σιγουριά δεν με βοηθάει να καταλάβω τη συμπεριφορά του.
Με τον καιρό αρχίσαμε να πειραζόμαστε με αρκετό σαρκασμό. Είχαμε αποκτήσει αυτή την οικειότητα. Αυτόν τον μήνα ήρθαμε για πρώτη φορά πιο κοντά ερωτικά. Εκείνος έκανε την πρώτη κίνηση. Μέχρι τότε δεν είχε υπάρξει κάτι ερωτικό μεταξύ μας.
Μετά άλλαξε ο τρόπος που μου έγραφε. Θύμωνε εύκολα, τα έπαιρνε όλα στραβά και μου μιλούσε απότομα. Οι κουβέντες μας κατέληγαν σε καβγάδες. Δεν με μπέρδευε απλώς το ότι δεν μου έλεγε πως είναι ερωτευμένος. Με μπέρδευε που ξαφνικά ενοχλούνταν με πράγματα που έλεγα, ενώ πριν δεν είχαμε τέτοιο πρόβλημα.
Κάποια στιγμή του είπα για πλάκα να μου πει ότι με αγαπάει. Εγώ το είπα σαν ένα από τα πειράγματά μας. Εκείνος όμως θύμωσε και το αρνήθηκε. Καταλαβαίνω ότι, αφού είχε συμβεί κάτι ερωτικό μεταξύ μας, μπορεί να το άκουσε αλλιώς. Δεν του ζητούσα πάντως στα σοβαρά να μου κάνει ερωτική εξομολόγηση. Δεν περίμενα τέτοια αντίδραση.
Στον καφέ ένιωσα ότι δεν έφταιγαν μόνο τα μηνύματα. Και από κοντά υπήρχε πια μια απόσταση. Μου έλειπε να κάνουμε παρέα χωρίς να σκέφτομαι ότι κάτι που θα πω μπορεί να μας οδηγήσει πάλι σε καβγά.
Τον ρώτησα αν είχε αρχίσει να νιώθει κάτι για μένα. Με βάση όσα πίστευα για την αρχή της γνωριμίας μας, δεν μου φαινόταν παράλογη ερώτηση. Βέβαια, το ότι εγώ ήμουν σίγουρη τότε δεν αποδείκνυε τι ένιωθε εκείνος. Το αρνήθηκε ξανά και θύμωσε. Ίσως πίστεψε ότι του ζητούσα περισσότερα. Ίσως ήθελε μόνο κάτι ερωτικό, χωρίς συνέχεια. Η αντίδρασή του από μόνη της δεν μου λέει τι ισχύει.
Εγώ πάντως ρώτησα για τα συναισθήματά του και βρεθήκαμε να συζητάμε γιατί δεν θέλει να δεσμευτεί. Μου μιλούσε λες και τον ήθελαν ένα σωρό γυναίκες. Δεν του είχα ζητήσει ούτε να σταματήσει να βλέπει άλλες ούτε να κάνει σχέση μαζί μου. Προσπαθούσα να καταλάβω τι είχε αλλάξει μεταξύ μας. Κι όμως, μαλώναμε για μια σχέση που δεν του είχα προτείνει, ενώ δυσκολευόμουν όλο και περισσότερο να αναγνωρίσω τη φιλία που είχαμε.
