Η φίλη μου είναι δύο μήνες με το αγόρι της κι εγώ έχω ήδη μάθει αρκετά για τη στολή του. Λευκά το καλοκαίρι, μπλε τον χειμώνα, χρυσά κουμπιά, μαύρες επωμίδες. Την γκαρνταρόμπα την είχαμε γνωρίσει κανονικότατα. Ο άνθρωπος που τη φορούσε παρέμενε κάπως σε δεύτερο πλάνο.
Είναι στρατιωτικός και της αρέσει πολύ όταν φοράει τη στολή του στις περιστάσεις που χρειάζεται. Το καταλαβαίνω. Ένας ωραίος άντρας με προσεγμένη στολή έχει τη χάρη του. Δεν μπήκαν τυχαία τόσα χρυσά κουμπιά.
Όμως, όσο μιλούσαμε, εκείνη επέστρεφε συνέχεια στο πόσο τυχερή ήταν που είχε αγόρι με στολή. Για τον χαρακτήρα του δεν θυμόμουν να έχω ακούσει και πολλά. Τι άνθρωπος ήταν; Τι της άρεσε όταν περνούσαν χρόνο μαζί και τα επίσημα ρούχα έμεναν κρεμασμένα στην ντουλάπα;
Δεν περίμενα να πάψει να τον βρίσκει ελκυστικό. Δύο μήνες ήταν μαζί, λογικό να την έχει συνεπάρει ο ενθουσιασμός. Απλώς ήθελα να ακούσω κάτι και για τον ίδιο, πέρα από το πόσο του πήγαιναν τα ρούχα της δουλειάς.
Κάποια στιγμή, λοιπόν, τη ρώτησα: «Τη στολή έχεις ερωτευτεί ή τον άνθρωπο που τη φοράει;»
Δεν το πήρε καθόλου καλά. Μου είπε ότι δεν καταλαβαίνω και μετά άφησε να εννοηθεί πως ίσως ζηλεύω επειδή εκείνη έχει κάποιον να θαυμάζει. Εγώ πήγα να ανοίξω κουβέντα για τον χαρακτήρα του κι έφτασα να απολογούμαι για τα δικά μου ερωτικά. Η στολή, στο μεταξύ, βγήκε από την κουβέντα ατσαλάκωτη.
Σέβομαι όσους υπηρετούν και δεν είχα θέμα ούτε με τη δουλειά του ούτε με το ντύσιμό του. Ήθελα μόνο να καταλάβω τι αγαπάει στον άνθρωπο πίσω από όλα αυτά. Βέβαια, μπορεί απλώς να μου μιλάει περισσότερο για τη στολή επειδή αυτή την ενθουσιάζει τώρα. Δεν σημαίνει ότι ακούω ολόκληρη την ιστορία της σχέσης τους.
Και ξέρω πως η ερώτησή μου είχε αιχμή. Δεν ήταν ακριβώς ο πιο γλυκός τρόπος να απαντήσεις σε μια φίλη που σου μιλάει χαρούμενη για το καινούργιο της αγόρι. Τελικά, παρατήρησα μια πραγματική προσκόλληση ή απλώς διέκοψα τον πρώτο της ενθουσιασμό με μια αδιάκριτη ερώτηση για την γκαρνταρόμπα του; Ήταν λάθος που το ρώτησα;
