Έχω μια απορία για τα εσώρουχα ως δώρο από σύντροφο. Σαν ιδέα ακούγεται ρομαντικό. Στην πράξη, υποψιάζομαι ότι παίζουν μεγάλο ρόλο η σχέση, η περίσταση και το αν ο άνθρωπός σου έχει προσέξει ποτέ τι σου αρέσει.
Ήταν δώρο γενεθλίων; Για επέτειο; Ή εμφανίστηκε ένα κουτί κάποια εντελώς συνηθισμένη μέρα, έτσι για την έκπληξη; Για μένα αυτές είναι διαφορετικές περιπτώσεις. Όπως διαφέρει το να ανοίγεις κάτι που έχεις πει συγκεκριμένα ότι θέλεις από το να ανακαλύπτεις ότι ο σύντροφός σου έχει αναπτύξει προσωπικό καλλιτεχνικό όραμα για το συρτάρι με τα εσώρουχά σου.
Κυρίως με ενδιαφέρει πώς νιώσατε όταν το πήρατε. Σας άρεσε πραγματικά; Νιώσατε όμορφα με τον εαυτό σας και χαρήκατε που ο άλλος ήξερε το γούστο σας; Ή υπήρξε εκείνη η αμήχανη στιγμή που προσπαθείς να χαμογελάσεις πειστικά, ενώ μέσα σου ψάχνεις ήδη την κάρτα αλλαγής;
Υπάρχει και το θέμα των προσδοκιών. Μπορούσατε να χαρείτε το δώρο με τον δικό σας ρυθμό, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε ότι θα έμενε στο συρτάρι μέχρι να έχετε διάθεση να το φορέσετε; Ή μαζί με το περιτύλιγμα ερχόταν, κάπως, και συγκεκριμένο ραντεβού για τη χρήση του;
Μπορώ να φανταστώ πόσο ωραίο είναι να θυμάται ο άνθρωπός σου κάτι που σου άρεσε. Μπορώ όμως εξίσου να καταλάβω γιατί κάποιος θα προτιμούσε να διαλέξει μόνος του κάτι τόσο προσωπικό. Και μόνο το να πετύχεις την εφαρμογή είναι αρκετή αποστολή για αγορά χωρίς τον άμεσα ενδιαφερόμενο παρόντα.
Αν λοιπόν σας έχει χαρίσει σύντροφος εσώρουχα, ποια ήταν η περίσταση και πώς σας φάνηκε; Θα χαιρόσασταν με άλλο ένα τέτοιο κουτί ή θα προτιμούσατε να σας δώσει το ποσό για να κάνετε εσείς τα ψώνια;
