Το πρώτο μου φοιτητικό πάρτι ήταν ένα πάρτι Χάλοουιν με την ομάδα μου στη σχολή. Πήγα με περιορισμένη κοινωνική άνεση και χωρίς κάποιο ερωτικό σχέδιο. Ένας φίλος μου, πάντως, θεώρησε ότι μπορούσε να αναλάβει αυτό το κενό στο πρόγραμμα.
Με ρώτησε αν μου άρεσε κάποια. Του είπα «όχι ιδιαίτερα». Μου πρότεινε μια κοπέλα που πίστευε ότι θα μου ταίριαζε και μετά έφυγε. Εγώ νόμιζα ότι η συζήτηση είχε τελειώσει. Μάλλον ήμουν ο μόνος που το νόμιζε.
Μέσα στη βραδιά μίλησα σχεδόν με όλους, μαζί και μ’ εκείνη. Ήταν ευχάριστη, είχε χιούμορ και κάναμε μια ωραία, κανονική κουβέντα. Δεν ένιωσα κάποια ερωτική έλξη και τίποτα δεν μου φάνηκε σαν φλερτ.
Αργότερα μίλησε με έναν κοινό μας φίλο, ο οποίος ήρθε και με ρώτησε γιατί φερόμουν σαν NPC. Δεν αποκλείεται να είχε ένα δίκιο, αλλά δεν ήξερα ότι στο πρώτο μου πάρτι θα γινόταν και αξιολόγηση της συμμετοχής μου.
Κάποια στιγμή καθόμασταν όλοι μαζί και συζητούσαμε. Εκείνη ήταν στο πάτωμα επειδή ο καναπές είχε γεμίσει. Την είδα να με κοιτάζει μερικές φορές, αλλά με τη βλεμματική επαφή δεν τα πάω καλά, οπότε συνήθως κοιτούσα αλλού. Νομίζω ότι κάποιος δίπλα μου της πρόσφερε και τη θέση του.
Όταν είπα πρώτη φορά ότι σκεφτόμουν να φύγω, ο φίλος που είχε αναλάβει το προξενιό πετάχτηκε αμέσως: «Όχι, μη φύγεις ακόμα». Το είπε σαν να επρόκειτο να χάσω κάτι σημαντικό. Εγώ, πάλι, ένιωθα κυρίως κούραση.
Τελικά χαιρέτησα τον κόσμο και βγήκα. Εκείνη με ακολούθησε έξω, μου είπε ότι της άρεσα και ζήτησε το τηλέφωνό μου. Με έπιασε απροετοίμαστο και είπα «ναι, φυσικά». Δύο λέξεις που τελικά μου έδωσαν πολλή τροφή για σκέψη.
Καθώς απομακρυνόμουν κι εκείνη ξαναέμπαινε, άκουσα τους πάντες να ζητωκραυγάζουν. Προφανώς όλο το πάρτι περίμενε αυτή την εξέλιξη. Εγώ είχα πάει για παρέα· οι υπόλοιποι παρακολουθούσαν πρεμιέρα.
Τώρα αγχώνομαι για το τι θα γίνει αν μου στείλει. Τη συμπαθώ, αλλά δεν θέλω να βγω μαζί της. Καταλαβαίνω ότι δίνοντάς της το τηλέφωνό μου μάλλον έδειξα κάτι άλλο, ενώ απλώς δεν ήξερα τι να πω εκείνη τη στιγμή.
Δεν θέλω ούτε να την πληγώσω ούτε να της δώσω ψεύτικες ελπίδες. Φοβάμαι επίσης μήπως οι κοινοί μας φίλοι νομίσουν ότι την κορόιδευα. Πώς της εξηγώ ότι δεν ενδιαφέρομαι, όταν η τελευταία εντύπωση που έμεινε ήταν ένα ολόκληρο δωμάτιο να πανηγυρίζει;
