Την πρώτη φορά που μίλησα σε κάποιον για μια σωματική προτίμηση που κρατούσα για μένα, με κορόιδεψε. Είχα καταφέρει επιτέλους να το πω δυνατά και, αντί να νιώσω πιο άνετα, άρχισα να αναρωτιέμαι αν έπρεπε να το είχα παραδεχτεί.
Με ελκύουν οι γυναίκες με πιο γεμάτα χείλη του αιδοίου. Είναι μια συγκεκριμένη προτίμηση, που έχει φτάσει να παίζει μεγαλύτερο ρόλο στις γνωριμίες μου απ’ όσο μπορώ εύκολα να εξηγήσω. Παρατηρώ ότι το ενδιαφέρον μου μειώνεται όταν μια γυναίκα δεν έχει αυτό το χαρακτηριστικό, ακόμη κι όταν γνωρίζω κάποια με την προοπτική μιας σχέσης.
Μόνο δύο φορές έχω βρεθεί με γυναίκες που το είχαν. Καμία από τις δύο δεν ήθελε κάτι σοβαρό μαζί μου. Ήταν δικαίωμά τους, φυσικά. Εγώ όμως έμεινα με την ίδια επιθυμία: να γνωρίσω μια γυναίκα που να με ελκύει πολύ και να θέλει κι εκείνη να είμαστε μαζί.
Καταλαβαίνω πόσο περιοριστική ακούγεται αυτή η αναζήτηση. Οι γυναίκες που γνωρίζω έχουν τα δικά τους αισθήματα και τις δικές τους προτιμήσεις. Το ότι κάποια έχει ένα χαρακτηριστικό που μου αρέσει δεν σημαίνει ότι θέλουμε και την ίδια συνέχεια. Οι δύο εκείνες εμπειρίες μού το έδειξαν αρκετά καθαρά.
Η κοροϊδία, πάντως, δεν με βοήθησε να καταλάβω τι να κάνω με αυτή την προτίμηση. Απλώς έκανε δυσκολότερη την ιδέα να ξαναμιλήσω ανοιχτά γι’ αυτή. Την κρατούσα καιρό μέσα μου και τώρα επιστρέφω συνέχεια στη μοναδική αντίδραση που πήρα όταν την αποκάλυψα.
Αναρωτιέμαι αν είναι παράλογο να ψάχνω μια σύντροφο με αυτό το χαρακτηριστικό ή αν έχω αφήσει ένα μόνο στοιχείο της έλξης να πάρει τόσο μεγάλη θέση, που τελικά μου δυσκολεύει την προσπάθεια να βρω σχέση.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




