Δεν νομίζω ότι έχω γνωρίσει ζευγάρι άνω των 45 που να μου δίνει την αίσθηση ότι οι δυο τους είναι ακόμη ερωτευμένοι. Τα περισσότερα ζευγάρια που ξέρω μοιάζουν περισσότερο να ανέχονται ο ένας τον άλλον. Μαζί είναι, αυτό το βλέπω. Το αν χαίρονται κιόλας που είναι μαζί, δυσκολεύομαι να το καταλάβω.
Βέβαια, αυτή είναι μια εντύπωση από τον μικρό δικό μου κύκλο, και αναρωτιέμαι πόσα μου διαφεύγουν. Βλέπω πώς φέρονται όταν βρίσκονται με άλλους. Δεν βλέπω ολόκληρη τη σχέση τους ούτε ξέρω πώς είναι όταν μένουν οι δυο τους.
Ίσως ύστερα από τόσα χρόνια η τρυφερότητα να φαίνεται λιγότερο. Κάτι που απ’ έξω μοιάζει εντελώς συνηθισμένο μπορεί για εκείνους να σημαίνει ζεστασιά και σιγουριά. Ίσως πάλι κάποια ζευγάρια να έχουν πράγματι απομακρυνθεί και να έχουν αποδεχτεί ότι η απόσταση θα μείνει.
Θα ήθελα να ακούσω ανθρώπους πάνω από 45 που νιώθουν ακόμη ερωτευμένοι με τον άνθρωπό τους. Μοιάζει αυτό που αισθάνεστε με την αρχή ή έχει αλλάξει τόσο που θα το περιγράφατε αλλιώς; Τι σας κάνει να κοιτάζετε έναν άνθρωπο που ξέρετε πια τόσο καλά και να χαίρεστε που είστε μαζί;
Με ενδιαφέρει και η επιθυμία. Το σεξ παραμένει κάτι που απολαμβάνετε και οι δύο; Έχει αλλάξει με τρόπους που σας έφεραν πιο κοντά ή έχει γίνει αιτία απόστασης; Αυτά δύσκολα τα καταλαβαίνεις επειδή έτυχε να καθίσεις στο ίδιο τραπέζι με ένα ζευγάρι.
Κι αν η σχέση δεν πηγαίνει καλά, θέλω να ακούσω και αυτή την πλευρά. Τι μεσολάβησε από τότε που νιώθατε κοντά μέχρι το σημείο να περνούν απλώς οι μέρες μαζί; Συμφωνείτε μεταξύ σας για το τι λείπει;
Δεν έχω κάποιο ποσοστό στο μυαλό μου. Έχω μόνο μια εντύπωση και θέλω να δω πώς στέκεται απέναντι στις εμπειρίες άλλων ανθρώπων. Αν είστε πάνω από 45, όταν λέτε ότι αγαπάτε τον άνθρωπό σας, εννοείτε ότι είστε ακόμη και ερωτευμένοι;
