Βλέπω άντρες στο ίντερνετ να μιλάνε για την έλλειψη σεξ στη σχέση τους λες και τους δίνει το ελεύθερο να απατήσουν. Η δική μου εμπειρία ήταν σχεδόν η αντίστροφη. Ήμασταν μαζί τρία χρόνια, είχαμε ενεργή ερωτική ζωή, περνούσαμε καλά, κι εκείνος με απάτησε έτσι κι αλλιώς. Περισσότερες από μία φορές.
Δεν είχε αλλάξει αισθητά η εμφάνισή μου ή το βάρος μου. Μεγάλωνα, όπως μεγαλώνουμε όλοι, αλλά δεν είχε συμβεί κάτι που να εξηγεί μια ξαφνική μεταστροφή. Και στην αρχή δεν υπήρξε καν μεταστροφή στη σωματική μας σχέση. Ακόμη κι όταν έμαθα για την απιστία και προσπαθήσαμε να τα ξαναβρούμε, αυτό το κομμάτι συνέχισε να υπάρχει.
Κάποια στιγμή, όμως, σταμάτησαν όλα. Όχι μόνο το σεξ. Χάθηκαν οι αγκαλιές, τα χάδια, οι μικρές κινήσεις τρυφερότητας μέσα στη μέρα. Με δική του πρόταση αρχίσαμε να κοιμόμαστε σε χωριστά κρεβάτια. Για μένα ήταν μονίμως πολύ κουρασμένος.
Για άλλους ανθρώπους, απ’ ό,τι φάνηκε, έβρισκε δυνάμεις. Φλέρταρε και πήγε με άλλους επανειλημμένα, οπότε δεν μπορούσα να το καταλάβω ως μια γενική απώλεια ερωτικής διάθεσης. Αυτό που έμοιαζε να έχει χαθεί ήταν η επιθυμία του να έρχεται κοντά σε μένα.
Την ίδια ώρα επέμενε ότι με αγαπούσε. Μόνο εμένα. Οι απιστίες, έλεγε, δεν σήμαιναν τίποτα. Αυτή την εξήγηση κράτησε μέχρι το τέλος, χωρίς όμως να απαντά σε όσα συνέβαιναν ανάμεσά μας. Ό,τι κι αν ένιωθε, η επαφή μας είχε σχεδόν εξαφανιστεί.
Δεν του ζητούσα να λύσει κάποιο θεωρητικό μυστήριο των σχέσεων. Ρωτούσα για τα χωριστά κρεβάτια, για την απουσία κάθε αγγίγματος, για το πώς υπήρχε διάθεση για άλλους και καθόλου για εμάς. Εξήγηση δεν μου έδωσε. Ούτε δέχτηκε εύκολα τον χωρισμό.
Έχουμε χωρίσει εδώ και μήνες. Ακόμη μου στέλνει ότι με αγαπάει και θέλει να βγούμε για καφέ. Η απάντησή μου είναι όχι.
Αυτό που εξακολουθώ να ψάχνω είναι μια εξήγηση, ίσως ακόμη και επιστημονική, αν και δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορούσε να εξηγήσει τη συγκεκριμένη σχέση. Δεν χρειάζομαι κάποιον να μου πει ότι η συμπεριφορά του με πλήγωσε. Το ξέρω. Θέλω να καταλάβω πώς μπορούσε να έχει απομακρυνθεί τόσο ολοκληρωτικά και παρ’ όλα αυτά να επιμένει, με τόση σιγουριά, ότι εγώ ήμουν ο άνθρωπος που αγαπούσε.
Η πρόσκληση για καφέ δεν απαντά σε αυτό. Είναι απλώς άλλο ένα μήνυμα στο οποίο λέω όχι.
