Έχω αρνηθεί να βγω με αρκετές γυναίκες που μου το πρότειναν, παρόλο που με έλκυαν και θα ήθελα να κοιμηθώ μαζί τους. Η επιθυμία υπήρχε. Αυτό που δεν έβλεπα, τουλάχιστον από τη δική μου πλευρά, ήταν η προοπτική μιας σχέσης.
Εκείνες έψαχναν κάτι σοβαρό. Εγώ ήξερα ότι δεν θα το ήθελα μαζί τους και μου φαινόταν πως, αν έλεγα ναι, θα δεχόμουν κάτι που δεν μπορούσα να ανταποδώσω. Με απασχολούσε μήπως, αν καταλήγαμε στο κρεβάτι, θα εκμεταλλευόμουν την ελπίδα τους ότι μετά θα υπήρχε συνέχεια.
Έτσι προτίμησα να αρνηθώ. Τότε μου φάνηκε ότι αυτή ήταν η ευθύνη μου. Δεν ήταν ιδιαίτερα ευχάριστο να προσπερνάω κάτι που ήθελα, αλλά τουλάχιστον καταλάβαινα γιατί το έκανα. Δεν είχα αμφιβολία για το αν με έλκυαν· είχα αμφιβολία για το αν θα ένιωθα καλά με την επιλογή μου μετά.
Ύστερα το συζήτησα με κόσμο. Με αρκετούς ανθρώπους, μάλιστα. Πολλοί μου είπαν ότι το να κοιμηθείς με κάποια που θέλει σχέση δεν είναι από μόνο του ανήθικο. Κάποιοι πρόσθεσαν ότι έχασα εμπειρίες που δεν θα ξαναγυρίσουν. Αυτό το τελευταίο μου έμεινε περισσότερο απ’ όσο περίμενα.
Ήξερα ήδη ότι είχα αφήσει κάτι που πιθανότατα θα απολάμβανα. Δεν χρειαζόμουν κάποιον να με πείσει γι’ αυτό. Όταν όμως το άκουσα σαν «χαμένη ευκαιρία», άρχισα να αναρωτιέμαι μήπως είχα βάλει στον εαυτό μου έναν υπερβολικά αυστηρό κανόνα.
Καταλαβαίνω ότι δύο ενήλικες μπορούν να θέλουν διαφορετικά πράγματα και παρ’ όλα αυτά να αποφασίζουν οι ίδιοι τι θα κάνουν. Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις, όμως, εγώ ήξερα τη δική μου απάντηση: σχέση μαζί τους δεν θα ήθελα. Το ενδιαφέρον τους για μένα δεν άλλαζε αυτό που ένιωθα.
Ίσως εκεί να βρίσκεται όλη μου η δυσκολία. Εγώ μπορούσα να φανταστώ μια όμορφη εμπειρία που θα τελείωνε εκεί. Εκείνες αναζητούσαν σχέση. Δεν ήθελα να κερδίσω κάτι πατώντας πάνω σε αυτή τη διαφορά προσδοκιών.
Τελικά δεν έγινε τίποτα, επειδή είπα όχι. Τώρα σκέφτομαι την επόμενη φορά. Αν κάποια με ελκύει αλλά ξέρω ήδη ότι δεν θέλω κάτι σοβαρό μαζί της, πώς θα νιώσω αφού πω ναι; Θα είμαι εντάξει ή θα εύχομαι να είχα ακούσει τον δισταγμό που έχω τώρα;
