Αναρωτιέμαι πόσο μας ακολουθεί στην ερωτική μας ζωή ο τρόπος που νιώθουμε για το σώμα μας. Όταν αισθάνομαι καλύτερα με την εμφάνισή μου, απολαμβάνω περισσότερο και την οικειότητα; Κι όταν κάτι πάνω μου με κάνει να νιώθω άβολα, πέφτει απαραίτητα και η επιθυμία μου;
Ακούγονται σαν δύο πλευρές της ίδιας ερώτησης, αλλά δεν είμαι σίγουρο ότι είναι τόσο απλό. Το να θέλεις να έρθεις κοντά με κάποιον και το να αισθάνεσαι άνετα όταν σε βλέπει είναι διαφορετικά πράγματα. Μπορώ εύκολα να φανταστώ έναν άνθρωπο να έχει πολλή επιθυμία και ταυτόχρονα να σκέφτεται διαρκώς πώς φαίνεται το σώμα του.
Αυτή η διαφορά είναι που με ενδιαφέρει. Όταν κάποιος λέει ότι η αυτοπεποίθηση κάνει το σεξ καλύτερο, τι αλλάζει στην πράξη; Σταματά να παρατηρεί και να κρίνει την εμφάνισή του εκείνη την ώρα; Του βγαίνει πιο εύκολα να πει τι του αρέσει; Ή πιστεύει πιο εύκολα ότι ο άνθρωπος που έχει απέναντί του τον βρίσκει ελκυστικό; Μπορεί όλα αυτά να μοιάζουν μεταξύ τους, αλλά το καθένα περιγράφει μια διαφορετική αλλαγή.
Αναρωτιέμαι και τι γίνεται όταν η αυτοπεποίθηση πέφτει. Χάνεται μαζί της η διάθεση για οικειότητα ή η διάθεση παραμένει, αλλά γίνεται πιο δύσκολο να την ακολουθήσεις; Απ’ έξω, και στις δύο περιπτώσεις μπορεί να φαίνεται ότι κάποιος απομακρύνεται. Για τον ίδιο, όμως, άλλο είναι να μη θέλει και άλλο να θέλει αλλά να δυσκολεύεται να αφεθεί επειδή αισθάνεται εκτεθειμένος.
Ακόμα και η λέξη «αυτοπεποίθηση» δεν ξέρω αν σημαίνει το ίδιο για όλους. Χρειάζεται να σου αρέσει πολύ η εμφάνισή σου; Αρκεί να νιώθεις άνετα με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο; Ή υπάρχουν στιγμές που απλώς περνάς καλά και δεν μπαίνεις καθόλου στη διαδικασία να αξιολογήσεις τον εαυτό σου;
Θα ήθελα να ακούσω πραγματικές εμπειρίες, ακόμα κι αν δεν βγαίνει κάποιο σταθερό μοτίβο από αυτές. Όταν άλλαξε ο τρόπος που νιώθατε για το σώμα σας, τι άλλαξε στην ερωτική σας ζωή; Και τι έμεινε ακριβώς όπως ήταν;
