Μου πρότεινε να μείνουμε μαζί την ώρα που προσπαθούσα να σώσω ένα καμένο τοστ. Ήταν πρωινός άνθρωπος. Εγώ ήμουν άνθρωπος που θα προτιμούσε να προηγηθεί ο καφές πριν από οποιαδήποτε αλλαγή κατοικίας.
Είπα ναι. Αργότερα το περιέγραψα ως ένστικτο. Εκείνη τη στιγμή μπορεί απλώς να μην είχα ενέργεια για δεύτερη συζήτηση.
Η πρακτική πλευρά του ρομαντισμού
Πριν από τα κουτιά, χρειάστηκε τελικά να μιλήσουμε για έξοδα, χώρο και δουλειές. Η συναρμολόγηση των επίπλων ήρθε μετά, για να ελέγξει όσα είχαμε πει σχετικά με την υπομονή μας.
Τον πρώτο μήνα ανακάλυψα ότι χρησιμοποιούσε τρεις πετσέτες την ημέρα. Δεν είχα καταλάβει ότι μετακόμιζα με μικρή ξενοδοχειακή μονάδα.
Εκείνος ανακάλυψε ότι άφηνα πάντα μία γουλιά γάλα στο κουτί. Το θεωρούσε άχρηστο. Εγώ το θεωρούσα αισιοδοξία σε υγρή μορφή.
Το ένστικτο δεν έβαζε πλυντήριο
Δεν ταιριάξαμε επειδή κάθε συνήθεια του άλλου ήταν χαριτωμένη. Κάποιες ήταν απλώς ενοχλητικές. Βρήκαμε τι μπορούσαμε να αλλάξουμε και τι μπορούσαμε να ανεχτούμε χωρίς να το αναφέρουμε σε κάθε καβγά.
Το αρχικό ναι άνοιξε την κουβέντα. Δεν έκανε τη δουλειά αντί για εμάς. Αν με ρωτούσαν σήμερα τι έμαθα, θα έλεγα να μιλάς για τις πρακτικές λεπτομέρειες πριν μετακομίσεις. Και να ρωτάς διακριτικά για τις πετσέτες.
