Πριν από δύο εβδομάδες πήρα επιτέλους την απόφαση να μιλήσω σ’ αυτόν που μου άρεσε στο γυμναστήριο. Του είπα ότι έχει καταπληκτικό σώμα κι ότι τον φοβάμαι. Για κομπλιμέντο πήγαινα, αλλά θεώρησα σωστό να τον ανησυχήσω κιόλας.
Εκείνος χαμογέλασε και προσπάθησε να με καθησυχάσει. Μου εξήγησε πως είναι ένας φυσιολογικός άνθρωπος και δεν θα ήθελε να τον φοβάμαι.
Είμαι 25, εκείνος 29 και τον πετύχαινα εκεί πάνω από τέσσερις μήνες. Στην αρχή ήταν απλώς ένας ωραίος άντρας που βρισκόταν συχνά κοντά μου. Με κοιτούσε, δεν γύριζε αλλού όταν συναντιούνταν τα βλέμματά μας και κάποιες φορές μου χαμογελούσε. Σιγά σιγά άρχισε να μου αρέσει.
Όταν μου χαμογελούσε, έκανα πως δεν τον έβλεπα. Δύο φορές πήγε να με πλησιάσει κι εγώ όχι μόνο τον αγνόησα, αλλά έφυγα από το γυμναστήριο. Ήθελα να μου πιάσει κουβέντα και φρόντιζα να δείχνω ακριβώς το αντίθετο. Πολύ βοηθητική στάση εκ μέρους μου.
Υπήρχαν κι άλλα που πρόσεχα. Έβαζε το μπουκάλι του δίπλα στο δικό μου, ακόμη κι όταν ήμασταν μόνοι και υπήρχε άφθονος χώρος. Ένας φίλος του ήταν ιδιαίτερα φιλικός μαζί μου, ενώ είχαμε απλώς χρησιμοποιήσει ένα όργανο εναλλάξ μία φορά. Όταν έλειψα για έναν μήνα, με ρώτησε πού είχα χαθεί. Τα παρατηρούσα όλα, χωρίς να ξέρω τι από αυτά σήμαινε κάτι.
Είμαι πολύ κλειστή σαν άνθρωπος, δεν έχω κάνει σεξ και έχω πέντε χρόνια να βγω ραντεβού. Δεν με βοηθούσε λοιπόν ιδιαίτερα το ότι πλέον μου άρεσε. Ένα βλέμμα του αρκούσε για να το σκέφτομαι σε όλη την προπόνηση, ενώ εγώ συνέχιζα να προσποιούμαι πως δεν είχε συμβεί τίποτα.
Χθες, όταν με είδε, μου χαμογέλασε ζεστά και αστειεύτηκε πως τώρα ήταν καλά ντυμένος, οπότε δεν χρειαζόταν να τον φοβάμαι τόσο. Έκανε πολύ κρύο μέσα και όλοι φορούσαν παραπάνω ρούχα. Μόνο που αμέσως μετά έβγαλε τη μακρυμάνικη μπλούζα του. Εγώ βέβαια, με αυτά που του είχα πει, δεν μπορούσα να του κάνω παρατηρήσεις.
Προς το τέλος της προπόνησης ήρθε και ζήτησε να κάνουμε εναλλάξ στο ίδιο όργανο. Κάποιες μέρες κάνω πάντα τις ίδιες ασκήσεις, με την ίδια σειρά, οπότε όσοι με βλέπουν συχνά έχουν προλάβει να μάθουν το πρόγραμμά μου. Κάθε φορά που τελείωνε το δικό του σετ, έβαζε ξανά τις δικές μου ρυθμίσεις και μου χαμογελούσε.
Δεν ήξερα αν με φλέρταρε ή αν ήταν απλώς ευγενικός. Εκείνος πάντως μου ετοίμαζε το όργανο για τη σειρά μου. Κι εγώ καθόμουν με τα ακουστικά μου και είχα πάλι άγχος.
