Αν μου αρέσει μια γυναίκα αλλά δεν έχω κάνει ακόμα κάποια κίνηση, εκείνη περιμένει να πάρω το θάρρος ή κάποια στιγμή θεωρεί ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα και προχωράει; Αυτό σκέφτομαι συνέχεια: άλλο τι μπορεί να αισθάνομαι εγώ κι άλλο τι έχει τρόπο να καταλάβει εκείνη.
Από τη δική μου πλευρά, ο δισταγμός μπορεί να σημαίνει πολλά. Μπορεί να μου αρέσει πολύ, να αγχώνομαι, να ψάχνω την κατάλληλη στιγμή για να της το δείξω. Από τη δική της πλευρά, όμως, μπορεί να φαίνομαι απλώς σαν κάποιος που δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Δεν μπορεί να ξέρει όσα σκέφτομαι και δεν λέω.
Και το «περιμένει» τι σημαίνει ακριβώς; Ελπίζει να της πω κάτι ή απλώς θα ήταν θετική αν το έκανα; Είναι αρκετά διαφορετικές καταστάσεις, παρότι εγώ θα μπορούσα εύκολα να τις μπερδέψω και να πιστέψω ότι έχω ακόμα χρόνο.
Δεν περιμένω βέβαια να αντιδρούν όλες οι γυναίκες με τον ίδιο τρόπο. Μπορεί να κάνει εκείνη την πρώτη κίνηση. Μπορεί να χάσει το ενδιαφέρον της. Μπορεί ακόμα να της αρέσω, αλλά να αποφασίσει ότι κουράστηκε να αναρωτιέται. Όλα αυτά είναι πιθανά, χωρίς να ξέρω ποιο συμβαίνει στη δική μου περίπτωση.
Αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι πότε το ότι δεν συμβαίνει τίποτα αρχίζει να μοιάζει από μόνο του με απάντηση. Ίσως να μην υπάρχει κάποια ξεκάθαρη αλλαγή για να την προσέξω. Εγώ μπορεί να σκέφτομαι ακόμα πώς να την πλησιάσω κι εκείνη να έχει ήδη πάψει να περιμένει κάτι.
Όσο λοιπόν προσπαθώ να βρω το θάρρος, πόσο χρόνο έχω πραγματικά; Κι αν αυτός ο χρόνος έχει περάσει, θα το καταλάβω;
