Ο ξάδερφός μου είχε προλάβει να πει σ’ όλο το σόι για το διαζύγιό μου πριν καν μετακομίσω. Μέχρι τα Χριστούγεννα είχε αρχίσει και τα αστεία. Τον έπιασα μια μέρα ιδιαιτέρως και του ζήτησα να το κόψει. Μου είπε πως έπρεπε να μάθω να μην τα παίρνω όλα τόσο βαριά. Αυτό, βέβαια, του ήταν πιο εύκολο από το να αφήσει τα αστεία του.
Τον περασμένο μήνα τρώγαμε όλοι μαζί στο σπίτι της θείας μου και το ξανάφερε στην κουβέντα. Αυτή τη φορά είπε μπροστά σε όλους ότι το διαζύγιό μου ήταν μάλλον ό,τι καλύτερο είχε συμβεί στον άνθρωπο που είχα παντρευτεί. Τόσα χρόνια είχα ακούσει αρκετές παραλλαγές του ίδιου αστείου για να ξέρω ότι, αν τον άφηναν, θα συνέχιζε.
Τον κοίταξα και του είπα «Η γυναίκα σου ξέρει ότι έμενες με άλλη για έξι μήνες πριν αρραβωνιαστείτε;»
Το ήξερα γιατί εκείνη την περίοδο ο ξάδερφός μου είχε μείνει και στο σπίτι μου. Μου την είχε συστήσει ο ίδιος ως κοπέλα του. Μέχρι εκείνο το βράδυ, μπορούσε να σχολιάζει τον γάμο μου μπροστά στο σόι χωρίς να τον ρωτάει κανείς ιδιαίτερα για τον δικό του.
Στο τραπέζι έπεσε σιωπή. Η γυναίκα του με ρώτησε τι εννοούσα κι εκείνος πήγε αμέσως ν’ αλλάξει κουβέντα. Εγώ έφυγα λίγο μετά. Δεν ξέρω τι της είπε όταν έφυγα, αλλά απ’ ό,τι ακούω, από τότε τσακώνονται γι’ αυτό.
Θα μπορούσα να της το είχα πει ιδιαιτέρως. Μάλλον αυτό έπρεπε να κάνω. Εκείνη καθόταν κι έτρωγε και ξαφνικά βρέθηκε να ρωτάει τι εννοούσα μπροστά σ’ όλη την οικογένεια. Εγώ διάλεξα εκείνη τη στιγμή γιατί ήθελα να καταλάβει ο ξάδερφός μου πώς είναι να βγάζει κάποιος τα προσωπικά σου στη φόρα. Μου το έκανε χρόνια και ήθελα να το νιώσει για μία φορά κι εκείνος. Δεν καμαρώνω για τον τρόπο που το χειρίστηκα. Ακόμα χαίρομαι που το είπα.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




