Ο μόνος λόγος που δεν έχουμε χωρίσει ακόμα είναι ότι θα στενοχωρηθεί ο σκύλος μας. Εκεί έχουμε φτάσει. Η σχέση μας εξαρτάται πλέον από τη συναισθηματική κατάσταση κάποιου που δεν έχει ιδέα ότι του ανατέθηκε τέτοια ευθύνη.
Το πού πάει το πράγμα είναι ξεκάθαρο. Το βλέπω. Το ότι μένουμε μαζί για τον σκύλο δεν αλλάζει την κατάσταση· απλώς μας δίνει μια βολική αφορμή να κοιτάμε λίγο παραδίπλα.
Μακάρι να είχα κάτι πιο σπουδαίο να πω. Ότι υπάρχει, ας πούμε, ένα μεγάλο ζήτημα για το μέλλον μας που δεν έχουμε λύσει. Αντί γι’ αυτό, υπάρχει η σκέψη ενός στενοχωρημένου σκύλου. Και αποδεικνύεται πολύ σοβαρό εμπόδιο. Απ’ ό,τι φαίνεται, σε μια σχέση μπορεί να τελειώσουν οι λόγοι για να συνεχίσεις πριν τελειώσουν οι λόγοι για να αναβάλεις τον χωρισμό.
Οπότε δεν έχουμε χωρίσει. Ακόμα. Ο σκύλος παραμένει το πιο ισχυρό επιχείρημα για να μείνει το σπίτι ενωμένο, χωρίς να έχει πάρει καν τον λόγο.
Για τον σκύλο, πάντως, η συμφωνία είναι εξαιρετική. Προς το παρόν.
