Είμαι 25 και σκέφτομαι να εξερευνήσω το BDSM με έναν άντρα 41 ετών, στον ρόλο του κυρίαρχου. Εκείνος βρίσκεται εδώ και εννέα χρόνια σε ανοιχτή σχέση. Δεν έχουμε κάνει ακόμα κάποια συνάντηση με αυτό το πλαίσιο, αλλά ήδη με απασχολεί κάτι που μου φαίνεται πιο δύσκολο από τις πρακτικές συνεννοήσεις: τι γίνεται αν αρχίσω να νιώθω πράγματα γι’ αυτόν;
Η σχέση του είναι ανοιχτή, όχι πολυσυντροφική. Για μένα αυτή η διαφορά έχει σημασία, γιατί το ερώτημά μου αφορά κυρίως το συναισθηματικό κομμάτι. Υπάρχει ήδη ένας δεσμός με εννέα χρόνια ιστορίας κι εγώ προσπαθώ να καταλάβω ποια θέση θα μπορούσα να έχω μέσα σε αυτή τη συνθήκη.
Όταν σκέφτομαι τον εαυτό μου σε ρόλο υποταγής, το πρώτο που μου έρχεται είναι η εμπιστοσύνη. Το να αφήσεις έναν άλλον άνθρωπο να πάρει τον έλεγχο προϋποθέτει μια σύνδεση. Υπάρχει οικειότητα στο να επιτρέπεις στον εαυτό σου να είναι τόσο ευάλωτος μαζί του. Δυσκολεύομαι να φανταστώ ότι θα ζούσα κάτι τέτοιο χωρίς να δεθώ έστω και λίγο.
Ίσως άλλοι άνθρωποι να μπορούν να ξεχωρίζουν πιο εύκολα αυτά τα πράγματα. Εγώ δεν ξέρω ακόμα πώς θα αντιδρούσα όταν η σκέψη γινόταν πραγματική εμπειρία. Τώρα μπορώ να το κοιτάζω από κάποια απόσταση, αφού δεν έχουμε προχωρήσει. Δεν μπορώ όμως να θεωρήσω δεδομένο ότι θα νιώθω το ίδιο και μετά.
Με δυσκολεύει επίσης η αίσθηση ότι ίσως μπω ανάμεσα σε κάτι ήδη διαμορφωμένο. Ξέρω ότι η σχέση του είναι ανοιχτή. Αυτό όμως δεν λύνει κάθε αμφιβολία μου, ειδικά αν στην πορεία θελήσω περισσότερα από όσα υπάρχει χώρος να μου προσφέρει. Προσπαθώ να καταλάβω πώς θα ήταν για μένα αυτή η θέση, πέρα από το αρχικό ενδιαφέρον.
Δεν θέλω να προεξοφλήσω ότι θα τον ερωτευτώ. Αλλά ούτε μπορώ να υποσχεθώ στον εαυτό μου πως αποκλείεται να συμβεί. Κι έτσι καλούμαι να αποφασίσω για μια εμπειρία χωρίς να ξέρω τι συναισθήματα μπορεί να φέρει.
Θα ήθελα λοιπόν να ακούσω ανθρώπους που έχουν βρεθεί σε παρόμοια θέση, στον ρόλο του υποτακτικού. Πώς βιώσατε αυτή την εγγύτητα με κάποιον που είχε ήδη μια σταθερή κύρια σχέση; Κι αν αρχίσατε να θέλετε κάτι περισσότερο, τι έγινε μετά;
