Με τον άντρα μου είμαστε παντρεμένοι δεκατρία χρόνια, κι υπάρχει ακόμη ένα θέμα στην ερωτική μας ζωή που δεν έχω καταφέρει να λύσω: πώς να νιώθω άνετα όταν είμαι από πάνω. Εκείνου του αρέσει και θα ήθελα να το απολαμβάνω κι εγώ μαζί του. Στην πράξη όμως δυσκολεύομαι.
Είμαι 38 χρονών, περίπου 1,52 και 50 κιλά. Εκείνος είναι 43, γύρω στο 1,85 και 104 κιλά, μυώδης, με γεμάτους μηρούς. Η διαφορά στις αναλογίες μας γίνεται πολύ αισθητή όταν προσπαθώ να βολευτώ.
Το βασικό μου πρόβλημα είναι η στήριξη. Στο κρεβάτι ή στον καναπέ, ίσα που καταφέρνω να ακουμπήσω τα γόνατά μου δεξιά κι αριστερά του. Έτσι νιώθω κάπως εγκλωβισμένη, χωρίς αρκετό περιθώριο να κινηθώ άνετα. Αν προσπαθήσω να στηριχτώ διαφορετικά, χρειάζεται τόση προσπάθεια που αισθάνομαι ότι τα γόνατά μου θα με εγκαταλείψουν. Δεν βολεύομαι και δεν αντέχω για πολλή ώρα.
Έχουμε βρει έναν τρόπο που λειτουργεί όταν εκείνος κάθεται, αλλά τότε είμαι γυρισμένη με την πλάτη προς αυτόν. Θα ήθελα να μπορώ να τον κοιτάζω και ταυτόχρονα να αισθάνομαι σταθερή. Αυτό είναι που δεν έχουμε καταφέρει ακόμη.
Μου φαίνεται λίγο παράξενο που, ύστερα από τόσα χρόνια γάμου, εξακολουθώ να έχω μια τόσο βασική πρακτική απορία. Αλλά το ότι γνωριζόμαστε καλά δεν έχει αλλάξει τη διαφορά στο ύψος μας ούτε έχει κάνει τα γόνατά μου να συνεργάζονται περισσότερο.
Θέλω να παίρνω κι εγώ την πρωτοβουλία. Απλώς θα ήθελα να μπορώ να το κάνω χωρίς να παλεύω όλη την ώρα να κρατηθώ. Μου διαφεύγει κάτι στο θέμα της άνεσης και της στήριξης ή η διαφορά στο μέγεθός μας το κάνει όντως πιο δύσκολο απ’ όσο ακούγεται;
