Όταν σκέφτομαι τις ανοιχτές σχέσεις, αυτό που θέλω περισσότερο είναι να ακούσω γυναίκες που τις έχουν ζήσει. Πώς ήταν όταν πέρασε η πρώτη συζήτηση για το αν θα το δοκιμάσουν και έγινε πια κομμάτι της καθημερινότητάς τους;
Αν είστε τώρα σε μια τέτοια σχέση ή ήσασταν παλιότερα, τι σας άρεσε; Υπήρξε κάποιο καλό που δεν το είχατε φανταστεί από πριν; Κάτι που έγινε πιο εύκολο μεταξύ σας ή κάτι στη σχέση σας που αρχίσατε να εκτιμάτε περισσότερο; Με ενδιαφέρουν κι εκείνες οι πλευρές που ίσως δεν φαίνονται όταν το συζητάς μόνο θεωρητικά.
Και τι σας δυσκόλεψε; Μπορώ να φανταστώ δύο ενήλικες να κάθονται μαζί και να προσπαθούν να εξηγήσουν με τι θα ένιωθε άνετα ο καθένας. Εκεί που δεν έχω εικόνα είναι στο μετά. Πώς λειτούργησαν στην πράξη όσα είχατε συμφωνήσει; Ανακαλύψατε κάποιο όριο που δεν ξέρατε καν ότι χρειαζόσασταν; Ήταν τελικά δύσκολα τα πράγματα που περιμένατε ή σας ζόρισε κάτι άλλο;
Αναρωτιέμαι επίσης αν άλλαξε η εμπειρία σας με τον καιρό. Κάτι μπορεί στην αρχή να φαίνεται διαχειρίσιμο και αργότερα να βαραίνει. Ή να ξεκινάει αμήχανα και σιγά σιγά να βρίσκει τον ρυθμό του. Ακόμα κι αν η σχέση τελείωσε, θα ήθελα να ακούσω τι κρατάτε από αυτήν και τι άξιζε για εσάς.
Δεν έχω κάποια δική μου εμπειρία να μοιραστώ. Γι’ αυτό ρωτάω γυναίκες που το έχουν ζήσει: ήταν όπως το περιμένατε, πόσο δύσκολο αποδείχτηκε και, κοιτάζοντας πίσω, άξιζε;
