Κολλάω συνέχεια στη λέξη «προειδοποιήσω». Χρειάζεται να προειδοποιήσω το αγόρι μου για το πώς φαίνονται τα χείλη του αιδοίου μου; Ακόμα κι όταν το σκέφτομαι, ακούγεται σαν να τον προετοιμάζω για κάτι κακό. Τόσο άγχος έχω όμως με την ιδέα να δει αυτό το σημείο του σώματός μου.
Πρόσφατα ξεκίνησα να έχω σεξουαλικές επαφές και μέχρι τώρα αποφεύγω να με αγγίξει κάτω από το εσώρουχο. Έχει ρωτήσει ή έχει προσπαθήσει να έρθουμε πιο κοντά με αυτόν τον τρόπο, αλλά εγώ δεν έχω νιώσει αρκετά άνετα. Με απασχολεί συνέχεια τι θα σκεφτεί όταν με δει.
Τα χείλη μου προεξέχουν και νιώθω μεγάλη ανασφάλεια γι’ αυτό. Όταν κοιτάζω το σώμα μου, δυσκολεύομαι να προσέξω οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτό που θα ήθελα να είναι διαφορετικό.
Έχω περάσει πολλές ώρες ψάχνοντας στο ίντερνετ, βλέποντας πώς είναι άλλες γυναίκες και διαβάζοντας τι υποτίθεται ότι θεωρείται ελκυστικό. Κάθε φορά ψάχνω κάτι που θα με καθησυχάσει, αλλά καταλήγω να βρίσκω άλλη μία αφορμή για σύγκριση.
Ακόμα κι όταν βλέπω κάποια που μου μοιάζει, καταφέρνω να πείσω τον εαυτό μου ότι εγώ δείχνω χειρότερα. Αντί να με βοηθήσει η ομοιότητα, βρίσκω μια διαφορά που την ακυρώνει. Και μένω πάλι στο ίδιο σημείο, να μη θέλω να με δει το αγόρι μου.
Εκείνος έχει δικές του ανασφάλειες για τα γεννητικά του όργανα. Εμένα δεν με ενοχλούν καθόλου όσα τον απασχολούν και του το έχω πει. Δεν χρειάζεται καν να προσπαθήσω για να νιώσω έτσι. Μου αρέσει, κι αυτά που τον ανησυχούν δεν αλλάζουν το πώς τον βλέπω.
Δυσκολεύομαι όμως να φανταστώ ότι μπορεί να κοιτάξει κι εκείνος εμένα με την ίδια αποδοχή. Δεν ξέρω ότι θα με κρίνει. Φοβάμαι μήπως το κάνει, και ήδη κρατιέμαι πίσω εξαιτίας αυτής της πιθανότητας, πριν του δώσω την ευκαιρία να αντιδράσει.
Ένα κομμάτι μου θέλει να του εξηγήσει την ανασφάλειά μου, ώστε να καταλάβει γιατί διστάζω. Ένα άλλο αναρωτιέται αν, παρουσιάζοντάς το σαν προειδοποίηση, θα νιώσω ακόμα περισσότερη ντροπή.
Να του πω πόσο αγχώνομαι πριν προχωρήσουμε ή να εμπιστευτώ ότι δεν θα δει το σώμα μου σαν κάτι που χρειαζόταν εξήγηση;
