Εδώ και λίγο καιρό βλέπω χαλαρά έναν τύπο. Κανείς μας δεν θέλει σοβαρή σχέση με τον άλλον. Μας αρέσει η παρέα, περνάμε ωραία στο σεξ και γενικά το είχαμε κρατήσει απλό. Τουλάχιστον μέχρι να αρχίσουμε να συζητάμε πόσο απλό είναι.
Τις προάλλες το πρωί ήμασταν ακόμα στο κρεβάτι, αγκαλιά μετά το σεξ, όταν με ρώτησε αν μιλάω με κάποιον άλλον. Κι ύστερα ανέφερε ότι εκείνος μιλάει με άλλες τρεις γυναίκες. Τρεις. Αρκετά συγκεκριμένος αριθμός για μια πρωινή ενημέρωση που δεν ήξερα ότι είχαμε προγραμματίσει.
Δεν το περίμενα. Δεν είχαμε συμφωνήσει αποκλειστικότητα, ούτε φανταζόμουν ότι πηγαίναμε ολοταχώς για γάμο. Αλλά μου στέλνει μηνύματα όλη μέρα όταν χρειάζεται συναισθηματική στήριξη. Μου λέει ότι του λείπω, ότι του λείπει να είμαστε κοντά. Υπάρχει μια τρυφερότητα σε όλο αυτό, ακόμα κι αν δεν κάνουμε σχέδια για το μέλλον.
Οπότε, το να ακούω για τις άλλες ενώ ήμασταν ακόμα κουλουριασμένοι μαζί άλλαξε λίγο το κλίμα. Εγώ απολάμβανα την οικειότητα κι εκείνος ξαφνικά μου παρουσίαζε τη γενική εικόνα.
Με ρώτησε αν με πειράζει να βλέπει κι άλλες. «Αν κάνουμε σεξ μεταξύ μας, ίσως;» του είπα. Δεν ήταν η πιο δουλεμένη απάντηση, αλλά αυτή είχα διαθέσιμη εκείνη τη στιγμή. Η ερώτηση, άλλωστε, δεν είχε έρθει με προειδοποίηση.
Αφού έφυγε, το σκέφτηκα για μερικές ώρες. Κατάλαβα ότι δεν με ενοχλούσε πραγματικά που μιλούσε με άλλες. Με είχε αιφνιδιάσει η στιγμή που το είπε. Εντάξει, είχε φάει κι ο εγωισμός μου μια μικρή γρατζουνιά, αλλά τίποτα που να χρειάζεται συνεργείο. Μου άρεσε που νιώθαμε κοντά και η πληροφορία μπήκε κάπως απότομα ανάμεσά μας.
Του έστειλα λοιπόν να του το εξηγήσω. Είπα ότι με είχε πιάσει απροετοίμαστα, ότι δεν με πείραζε να μιλάει με άλλους ανθρώπους και ότι ήταν καλό που το ήξερα. Μου φάνηκε αρκετά ήρεμο μήνυμα. Ούτε ζήτησα αποκλειστικότητα ούτε έκανα κάποια δραματική ανακοίνωση.
Τώρα έχει σωπάσει. Για άνθρωπο που άνοιξε ο ίδιος κουβέντα περί επικοινωνίας, βρήκε εντυπωσιακά γρήγορα την έξοδο.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




