Όταν ο Μάικ είπε ότι ήθελε να αρχίσει να βγαίνει με νεότερες γυναίκες, χαμογέλασα σαν να επρόκειτο για μια ουδέτερη παρατήρηση. Δεν ήταν ουδέτερη για μένα. Αφορούσε τη σχέση μας και το αν ήθελε ακόμη να βρίσκεται μέσα της.
«Δεν είναι η ηλικία, είναι η ενέργεια», είπε αργότερα, πάνω από ένα χλιαρό χαμομήλι. Προσπάθησα να καταλάβω τι εννοούσε. Παράλληλα είχα ήδη αρχίσει να συγκρίνω τον εαυτό μου με γυναίκες που δεν γνώριζα.
Δεν ήθελα αλλαγή όρων που δεν επέλεγα
Το σημαντικό δεν ήταν να αποδείξω ότι μπορούσα να είμαι αρκετά νέα ή αρκετά ενδιαφέρουσα. Ήταν ότι δεν θέλαμε πια την ίδια σχέση. Χωρίσαμε.
Η προτίμησή του δεν ήταν μέτρηση της δικής μου αξίας. Ούτε οι άλλες γυναίκες ήταν αντίπαλοι που έπρεπε να υποτιμήσω για να αισθανθώ καλύτερα.
Η βιβλιοθήκη ήταν τουλάχιστον συγκεκριμένη
Στο σπίτι άρχισα να τακτοποιώ όσα είχα αφήσει στην άκρη, ακόμη και τη βιβλιοθήκη. Δεν με θεράπευε κάθε βιβλίο που μετακινούσα. Μου άρεσε απλώς να ξαναφτιάχνω έναν χώρο με βάση τις δικές μου συνήθειες.
Κάποιες μέρες ακόμη πληγωνόμουν. Αυτό δεν σήμαινε ότι έπρεπε να τον πείσω να με διαλέξει ξανά. Ήθελα μια σχέση όπου δεν θα ένιωθα ότι δίνω συνεχώς εξετάσεις απέναντι σε μια νεότερη εκδοχή του εαυτού μου.




