Γνωριστήκαμε όταν σπουδάζαμε. Δύο άνθρωποι με αρκετά συνηθισμένη εμφάνιση, που γίναμε φίλοι κι αρχίσαμε να περνάμε χρόνο μαζί. Κάπου στην πορεία εκείνη με ερωτεύτηκε. Για μένα τα πράγματα δεν ξεκίνησαν με τον ίδιο τρόπο.
Συνήθισα να την έχω δίπλα μου. Έγινε κομμάτι της καθημερινότητάς μου, ένας άνθρωπος με τον οποίο ένιωθα οικεία και άνετα. Τη νοιάζομαι. Και κάποια στιγμή αποφασίσαμε να παντρευτούμε.
Δεν μας πίεσε κανείς. Ούτε οι οικογένειές μας ούτε κάποια απαίτηση να προχωρήσουμε επειδή έπρεπε. Οι γονείς και των δυο μας το ξέρουν και είναι λίγο πολύ σύμφωνοι. Κι εμείς δείχνουμε ήρεμοι με την απόφασή μας. Τουλάχιστον έτσι φαίνεται απ’ έξω.
Εδώ και έναν χρόνο, όμως, πιάνω συνέχεια τον εαυτό μου να εύχεται να ήταν με κάποια που θα έβρισκε πιο όμορφη. Ντρέπομαι ακόμη και που το γράφω. Εκείνη είναι εμφανίσιμη, κι εγώ δεν είμαι κανένας εξαιρετικά όμορφος άντρας που δικαιούται να απαιτεί την τελειότητα. Έχω τα δικά μου ελαττώματα. Τα ξέρω όλα αυτά, αλλά η σκέψη επιμένει.
Αυτό που φαντάζομαι είναι μια πιο έντονη σωματική έλξη. Να κοιτάζω τη γυναίκα που πρόκειται να παντρευτώ και να με συνεπαίρνει αυτό που νιώθω. Αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν περίμενα λίγο ακόμη, αν γνώριζα κάποια άλλη ή αν είχα ζήσει αυτό το συναίσθημα πριν συμφωνήσω να μοιραστώ τη ζωή μου με έναν άνθρωπο.
Το δύσκολο είναι ότι δεν υπάρχει κάποια άλλη. Υπάρχει μόνο μια πιθανότητα στο μυαλό μου, που δεν έχει δοκιμαστεί σε καμία πραγματική καθημερινότητα. Κι όμως, έχει αρχίσει να πιάνει πολύ χώρο. Η γυναίκα που με αγαπάει είναι εδώ. Όσα έχουμε χτίσει μαζί είναι επίσης πραγματικά.
Εκείνη έχει επενδύσει συναισθηματικά στη σχέση μας. Ο γάμος έχει γίνει το φυσικό επόμενο βήμα, κι εγώ ακόμη προσπαθώ να καταλάβω αν περνάω συνηθισμένες αμφιβολίες, αν φέρομαι ανώριμα ή αν κουβαλάω κάτι που δεν πρέπει να πάρω μαζί μου σε έναν γάμο.
Φοβάμαι μήπως την παντρευτώ και περάσω χρόνια αναρωτώμενος με ποια άλλη θα μπορούσα να είμαι. Φοβάμαι εξίσου μήπως χάσω έναν άνθρωπο που με αγάπησε, επειδή τη συγκρίνω διαρκώς με κάποια που μπορεί να μην υπάρχει.
Οι οικογένειές μας ξέρουν ότι σκοπεύουμε να παντρευτούμε. Εκείνη με αγαπάει. Εγώ τη νοιάζομαι. Και ακόμη δεν ξέρω τι να κάνω.
