Ο άντρας που βγαίνω ταξιδεύει μόνος του για έξι εβδομάδες κι εγώ αποφάσισα να καταπιαστώ με ένα αρκετά απαιτητικό παζλ. Ο καθένας αντιμετωπίζει την απουσία όπως μπορεί.
Εγώ είμαι 29, εκείνος 28, και βγαίνουμε εδώ και μερικούς μήνες. Έχουμε τρομερή σύνδεση. Όταν επιστρέψει, θέλω να νιώσει ότι τον εκτιμώ, ότι τον σκέφτομαι και ότι είναι ξεχωριστός για μένα. Το σχέδιο περιλαμβάνει πανό καλωσορίσματος, γιρλάντες με σημαιάκια και μπαλόνια. Κάτι διακριτικό, αν εξαιρέσουμε όλα τα παραπάνω.
Έχω αγοράσει επίσης ένα παζλ με τοπίο από το μέρος που επισκέπτεται. Το φτιάχνω όσο λείπει, με σκοπό να το βάλω σε κορνίζα, να το τυλίξω και να του το χαρίσω. Θέλω να έχει κάτι προσωπικό για το σπίτι του, αν του αρέσει βέβαια. Καταλαβαίνω ότι άλλο να χαρείς με ένα δώρο κι άλλο να θέλεις να το βλέπεις μόνιμα στον τοίχο σου.
Όσο το φτιάχνω, νιώθω κάπως πιο κοντά του. Εκείνος γνωρίζει το μέρος κι εγώ γνωρίζω τα πολλά μικρά κομμάτια του, που έχουν την κακή συνήθεια να μοιάζουν μεταξύ τους.
Υπάρχει και βίντεο. Καταγράφω τη συναρμολόγηση και θέλω να συμπεριλάβω το κορνιζάρισμα, τον στολισμό του χώρου του και την αντίδρασή του όταν γυρίσει.
Αρχικά το βίντεο ήταν κάτι για μένα. Ήθελα να εξασκηθώ στο να αφηγούμαι μια ιστορία και βρήκα την ευκαιρία. Όσο προχωράει όμως, βγαίνει όλο και πιο ρομαντικό. Μπορεί να του το δείξω όταν ολοκληρωθεί.
Για μένα κάπως έτσι εκφράζεται ο ρομαντισμός: σκέφτομαι τον άλλον, αφιερώνω χρόνο και διαλέγω λεπτομέρειες που σημαίνουν κάτι. Το απολαμβάνω όλο αυτό, δεν το κάνω από υποχρέωση.
Από την άλλη, είμαστε μαζί μόνο μερικούς μήνες και δεν ονειρεύονται όλοι να επιστρέψουν από ταξίδι και να βρουν στολισμό και ένα τοπίο σε κορνίζα. Κάτι που για έναν άνθρωπο είναι τρυφερό, για κάποιον άλλον μπορεί να πέφτει λίγο πολύ.
Γι’ αυτό αναρωτιέμαι πώς θα σας φαινόταν. Θα νιώθατε αγάπη και εκτίμηση αν γυρίζατε σε μπαλόνια και ένα δώρο εμπνευσμένο από το ταξίδι σας; Ή θα προτιμούσατε ένα πιο ήσυχο καλωσόρισμα, με αισθητά λιγότερα σημαιάκια;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




