Οι φίλοι μας αστειεύονται ότι μάλλον θα παντρευτούμε. Είμαστε μαζί σχεδόν τρία χρόνια, ταξιδεύουμε παρέα και σπάνια μαλώνουμε μπροστά σε κόσμο. Καταλαβαίνω γιατί το λένε. Δεν ξέρουν όμως για τα μηνύματα ούτε ότι εδώ και μήνες βοηθάω διακριτικά τη γυναίκα που του τα έστελνε.
Πριν από περίπου οκτώ μήνες, εμφανίστηκε μια ειδοποίηση στο κινητό του όσο κοιμόταν. Ήταν η πρώην του. Άνοιξα το μήνυμα, παρότι ήξερα ότι δεν έπρεπε, και βρήκα συζητήσεις που δεν μου είχε αναφέρει ποτέ.
Πάντα έλεγε ότι είχαν χωρίσει με κοινή απόφαση. Εκεί, όμως, της έγραφε ότι του έλειπε η παλιά τους ζωή, ότι αναρωτιόταν πώς θα ήταν τα πράγματα αν είχαν μείνει μαζί και ότι δεν ήξερε αν είχε πάρει τη σωστή απόφαση. Δεν ήταν ακριβώς ερωτικά μηνύματα. Παρ’ όλα αυτά, μου ανακάτεψαν το στομάχι.
Το επόμενο πρωί φέρθηκα κανονικά. Λίγες μέρες αργότερα τη βρήκα στα κοινωνικά δίκτυα. Είχε χάσει τη δουλειά της, είχε επιστρέψει στους γονείς της και φαινόταν να περνάει δύσκολα. Της έστειλα ότι ήξερα για τις συζητήσεις τους και για όσα της έλεγε πίσω από την πλάτη μου.
Μου φέρθηκε με καλοσύνη. Ζήτησε συγγνώμη που είχε εμπλακεί και είπε ότι δεν σκόπευε να μπει ανάμεσά μας. Συνεχίσαμε να μιλάμε πού και πού. Τελικά τη βοήθησα να βρει δουλειά μέσω μιας γνωριμίας μου και την ενθάρρυνα να κάνει αίτηση για ένα διαμέρισμα που σκεφτόταν να νοικιάσει.
Τους επόμενους μήνες η ζωή της άρχισε να στρώνει. Ο σύντροφός μου συνέχισε όπως πριν. Κοιτούσε ακόμα περιστασιακά το προφίλ της, αλλά δεν ανέφερε ποτέ τις συνομιλίες τους. Ούτε εγώ του είπα για τις δικές μας.
Ένα βράδυ μού έγραψε ότι ήθελε να με ευχαριστήσει από κοντά. Παρά την αμηχανία όλης αυτής της ιστορίας, είπε, της είχα φερθεί καλύτερα απ’ όσο εκείνος ποτέ. Έκλαψα διαβάζοντάς το. Είχα δώσει τόση φροντίδα σε έναν άνθρωπο που εκείνος, όπως φαινόταν, δεν είχε πάψει να νοσταλγεί.
Ακόμα δεν του έχω μιλήσει. Μερικές φορές μού φαίνεται ανώριμο που κρατάω αυτό το μυστικό. Άλλες θέλω να νιώσει λίγη από την αβεβαιότητα που μου φόρτωσε χωρίς να το ξέρει. Καμία από αυτές τις σκέψεις δεν έχει γίνει κουβέντα.
Εκείνη δεν τη μισώ. Χαίρομαι που πάει καλύτερα και εύχομαι να βρει έναν υπέροχο άνθρωπο. Όταν όμως οι φίλοι μας μιλάνε για γάμο, δεν ξέρω πια αν θέλω το μέλλον που φαντάζονται. Δεν θέλω να αναρωτιέμαι συνέχεια αν εκείνος θα προτιμούσε να ζει κάποιο άλλο.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




