Είχα μόλις μετακομίσει σε δικό μου σπίτι όταν μπήκα στις εφαρμογές γνωριμιών. Χαιρόμουν αυτή την ελευθερία και ήθελα να βγω, να γνωρίσω κάποιον, να περάσω όμορφα. Δεν έψαχνα κάτι σοβαρό και του το είπα από νωρίς.
Ήταν όμορφος, εργατικός και καλός άνθρωπος. Μου είπε ότι δεν τον πείραζε να το κρατήσουμε χαλαρό και ήρθε μερικές φορές σπίτι. Μεταξύ μας υπήρχε πολλή χημεία. Η έλξη δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα.
Κάποια στιγμή οργάνωσε ένα ραντεβού έκπληξη στο σπίτι μου: χορτοφαγικό δείπνο τριών πιάτων, λουλούδια κι ένα κερί. Ήταν ό,τι πιο γλυκό είχε κάνει ποτέ κάποιος για μένα. Είχε προσέξει τι μου αρέσει και είχε αφιερώσει χρόνο για να μου ετοιμάσει κάτι ξεχωριστό.
Και στην καθημερινή επαφή ήταν περιποιητικός. Μου έκανε μασάζ στα πόδια, με ρωτούσε πώς πήγε η μέρα μου, με άκουγε όταν γκρίνιαζα για κάτι. Έχω τις παραξενιές μου, αλλά έμοιαζε να με καταλαβαίνει χωρίς να χρειάζεται να συζητάμε ατελείωτα κάθε μικρή μου προτίμηση.
Στο χιούμορ δεν ταιριάζαμε ιδιαίτερα. Κάποιες ατάκες του με έκαναν να νιώθω αμήχανα, παρόλο που ήξερα ότι τις έλεγε με καλή πρόθεση. Μου φαινόταν μικρόψυχο να στέκομαι εκεί, ενώ έκανε τόσα όμορφα πράγματα. Παρ’ όλα αυτά, το ένιωθα.
Χθες το βράδυ ήταν σπίτι μου και άρχισε να νυστάζει. Είχε δουλέψει πολύ, οπότε του είπα ότι μπορούσε να μείνει. Εγώ δεν νύσταζα και πήγα στο σαλόνι να ακούσω μουσική. Είχα πιει και λίγο παραπάνω.
Ύστερα βγήκε κι εκείνος και στάθηκε να με κοιτάζει. Του εξήγησα ξανά ότι δεν είχα ύπνο και πως δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα να κοιμηθεί. Είχε κουραστεί όλη μέρα.
Μου είπε κάτι σαν: «Χάρηκες το σπιτάκι σου, κορίτσι μου; Βάλε τη μουσική σου, κάνε το παρτάκι σου». Το είπε τρυφερά, σαν να χαιρόταν που περνούσα καλά. Κι όμως, εκείνη η στιγμή μού φάνηκε υπερβολικά γλυκιά. Ήταν σαν να είχαμε ήδη βολευτεί μέσα σε μια σχέση, κι εγώ δεν ήθελα να συνεχίσω προς τα εκεί.
Του ζήτησα να φύγει. Μιλήσαμε και τον διαβεβαίωσα ότι δεν είχε κάνει κάτι λάθος. Εγώ δεν ήμουν έτοιμη για κάτι τόσο ρομαντικό.
Νιώθω κάπως χαζή. Είναι υπέροχος άνθρωπος και μπορώ εύκολα να φανταστώ κάποια να χαίρεται με όλα όσα προσφέρει. Κι εγώ χάρηκα με πολλά. Αλλά μου φαίνεται άδικο να συνεχίζω επειδή είναι τόσο καλός, ενώ ξέρω ότι δεν θέλω αυτό το είδος σχέσης.
Εκείνος λέει ότι εξακολουθεί να είναι εντάξει με το να είμαστε φίλοι που έχουν και ερωτική επαφή. Κι εκεί κολλάω: αφού το θέλει κι εκείνος, είναι λάθος να θέλω να μείνουμε μόνο σε αυτό;
