Ας πούμε ότι βγαίνουμε εδώ και δύο μήνες και μια μέρα σου στέλνω, στα ξαφνικά, ένα μεγάλο, γλυκό μήνυμα. Χωρίς επέτειο ή κάποια ιδιαίτερη αφορμή. Μια ολόκληρη παράγραφο όπου σου εξηγώ ειλικρινά γιατί σημαίνεις τόσα για μένα. Θα χαιρόσουν να το λάβεις;
Απευθύνομαι στους άντρες, γιατί αναρωτιέμαι πώς νιώθετε όταν δέχεστε μια τέτοια εκδήλωση τρυφερότητας. Δεν εννοώ ένα σύντομο «σ’ αγαπώ» ή «σημαίνεις πολλά για μένα». Κι αυτά είναι όμορφα. Εννοώ όμως να καθίσω και να σου γράψω τι νιώθω, να αφιερώσω χρόνο για να το εξηγήσω.
Μια ολόκληρη παράγραφος με κάνει να νιώθω πιο εκτεθειμένα. Ένα μικρό τρυφερό μήνυμα χωράει εύκολα ανάμεσα στα υπόλοιπα της ημέρας. Το μεγαλύτερο θέλει να σταθείς λίγο, να διαβάσεις όσα διάλεξε ο άλλος να σου πει. Έχω βάλει το συναίσθημά μου σε προτάσεις και τώρα βρίσκεται στην οθόνη σου.
Οι δύο μήνες είναι το σημείο που με προβληματίζει. Θα είμαστε ακόμη στη φάση που γνωριζόμαστε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όσα γράφω δεν είναι αληθινά. Θα τα εννοώ. Απλώς δεν ξέρω αν θα χαμογελάσεις διαβάζοντάς τα ή αν τόση τρυφερότητα μαζεμένη θα σου πέσει λίγο απότομη.
Μπορώ να φανταστώ πόσο θα με άγγιζε να μου εξηγήσει κάποιος γιατί είμαι σημαντικός άνθρωπος στη ζωή του. Μπορώ επίσης να φανταστώ ότι θα χρειαζόμουν λίγο χρόνο για να απαντήσω με δικά μου λόγια. Γίνεται να χαρείς πάρα πολύ με ένα μήνυμα και ταυτόχρονα να μην έχεις ιδέα τι να πληκτρολογήσεις.
Οπότε, στο υποθετικό μας σενάριο, είναι μια συνηθισμένη μέρα και φτάνει αυτό το μήνυμα. Είναι γλυκό, είναι ειλικρινές και βγαίνουμε περίπου δύο μήνες. Μόλις το διαβάσεις μέχρι το τέλος, ποια είναι η πρώτη σου αντίδραση;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




