Είμαστε παντρεμένοι εδώ και τρία χρόνια, αλλά η πεθερά μου με συστήνει πού και πού ως κοπέλα του άντρα μου. Την τελευταία φορά γέλασα και τη διόρθωσα. Γέλασε κι εκείνη και είπε πως δεν έχει συνηθίσει ακόμα ότι ο γιος της είναι παντρεμένος. Μια γυναίκα στεκόταν δίπλα και περίμενε να της σφίξω το χέρι, οπότε δεν είχα και πολύ χρόνο να σκεφτώ τι να απαντήσω.
Κάποιος είχε προτείνει σε μια προηγούμενη ανάρτησή μου να συστήσω την πεθερά μου ως «τη μαμά του πρώτου μου άντρα». Το είπα στον άντρα μου ένα βράδυ στο δείπνο. Με ρώτησε πόσους άντρες σκόπευα να έχω. «Ένας μου φτάνει, αν η μαμά του συνηθίσει ότι είμαστε παντρεμένοι», του είπα.
Ύστερα του εξήγησα ότι, πέρα από την πλάκα, με ενοχλούσε. Εκείνος νόμιζε πως δεν με πείραζε, αφού γελούσα. Του είπα ότι γελούσα επειδή ένιωθα αμήχανα και επειδή μια γυναίκα περίμενε με το χέρι απλωμένο. Αποδείχτηκε πως δεν είχε ακούσει καν τι είπε η μητέρα του αφού τη διόρθωσα. Του ανέφερα άλλες δύο φορές που είχε κάνει το ίδιο και ξαφνιάστηκε όταν κατάλαβε ότι ήταν παρών στη μία.
Ναι, τότε ήσουν ο φίλος.
Του ζήτησα να τη διορθώσει την επόμενη φορά και είπε πως θα το κάνει. Είχα περάσει μέρες σκεπτόμενη πώς να του το πω, κι η κουβέντα κράτησε γύρω στα πέντε λεπτά. Από τότε δεν έχουμε ξαναδεί την πεθερά μου. Προς το παρόν, ο πρώτος μου άντρας κι εγώ είμαστε μια χαρά.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




