Είμαστε μαζί κάτι παραπάνω από τρία χρόνια και, από τις περισσότερες απόψεις, έχουμε μια πολύ καλή σχέση. Με αγαπά και μου φέρεται όμορφα. Υπάρχει όμως κάτι που μου έχει κολλήσει: του αρέσουν πολύ τα μεγάλα στήθη, ενώ εγώ έχω μικρό.
Δεν με έχει μειώσει ποτέ ούτε με έχει κάνει να νιώσω άσχημα για το σώμα μου. Παρ’ όλα αυτά, αναρωτιέμαι ξανά και ξανά αν τον ελκύω όσο θα τον έλκυε μια γυναίκα με το σώμα που προτιμά. Πίστευα ότι με τον καιρό αυτή η ανασφάλεια θα υποχωρούσε. Αντί γι’ αυτό, επιστρέφει και με κάνει να νιώθω πως δεν είμαι ακριβώς αυτό που θέλει.
Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι θα ένιωθα πιο επιθυμητή με έναν άντρα που προτιμά ειδικά τα μικρά στήθη, όχι απλώς με κάποιον που αποδέχεται τα δικά μου. Ξέρω ότι ίσως ακούγεται παράξενος τρόπος να κρίνεις μια σχέση, ιδίως όταν ο σύντροφός σου σε αγαπά και σου φέρεται καλά. Για μένα, όμως, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να με αποδέχεται και στο να είμαι αυτό που προτιμά.
Έχω φτάσει να του αναφέρω ακόμη και το ενδεχόμενο να κάνω εμφυτεύματα στήθους. Μου είπε ότι δεν πιστεύει πως τα χρειάζομαι, ότι με αγαπά όπως είμαι και ότι δεν θέλει να υποβληθώ σε μια επέμβαση με κινδύνους για να αλλάξω το σώμα μου για χάρη του. Καταλαβαίνω πως το λέει με καλή πρόθεση, αλλά η απορία μου δεν έχει φύγει.
Μπορεί κάποιος να έχει έντονη προτίμηση σε ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό και παρ’ όλα αυτά να έλκεται πραγματικά, απόλυτα, από μια σύντροφο που δεν το έχει; Πιστεύω ότι ο φίλος μου με αγαπά. Προσπαθώ μόνο να καταλάβω αν μπορώ να νιώσω πως με θέλει ολοκληρωτικά, χωρίς να είμαι ο συνηθισμένος του τύπος.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




