Με έναν φίλο μου κάνουμε παρέα εδώ και εννέα μήνες, και πολλές φορές οι έξοδοί μας θυμίζουν ραντεβού — χωρίς να το έχουμε πει ποτέ έτσι.
Περίπου τέσσερις μήνες αφότου αρχίσαμε να κάνουμε παρέα, δοκιμάσαμε ένα βράδυ να προχωρήσουμε ερωτικά, με τα χέρια και το στόμα. Δεν πήγε καθόλου καλά: έκανα εμετό πάνω του. Την επόμενη μέρα μού είπε ότι δεν ήθελε να το ξαναδοκιμάσουμε, κι έτσι μείναμε φίλοι.
Από τότε δεν έχουμε κάνει ξανά κάτι ερωτικό, αλλά περνάμε πολύ χρόνο μαζί. Οι έξοδοί μας είναι συχνά οικείες, εκείνος πληρώνει, φλερτάρουμε κι εγώ ντύνομαι σαν να πάω σε ραντεβού. Υπάρχει αρκετή ένταση — τουλάχιστον έτσι το νιώθω εγώ.
Τον τελευταίο καιρό, όμως, έχει απομακρυνθεί. Αναρωτιέμαι μήπως πιστεύει ότι δεν ενδιαφέρομαι, επειδή ντρέπομαι πολύ να κάνω εγώ την πρώτη κίνηση. Προσπαθώ να του δίνω υπονοούμενα, αλλά δεν φαίνεται να τα καταλαβαίνει. Κι εκείνος μοιάζει νευρικός, αν και μπορεί να το διαβάζω λάθος.
Κανείς μας δεν έχει υπάρξει σε σχέση ούτε έχει προηγούμενη εμπειρία. Δεν θέλω να πιέσω τα πράγματα ούτε να αγνοήσω αυτό που μου είπε, ότι δεν θέλει να ξαναδοκιμάσουμε κάτι ερωτικό. Θέλω όμως να ξέρω αν με βλέπει μόνο φιλικά ή αν θα ήθελε κάτι παραπάνω.
Μπορώ να συνεχίσω να ντύνομαι για ένα ραντεβού που κανείς δεν είπε ότι είναι ραντεβού. Ή να του πω καθαρά ότι ενδιαφέρομαι και να τον ρωτήσω πώς νιώθει. Το δεύτερο ακούγεται απλό. Δεν σημαίνει ότι μου είναι και εύκολο.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




