Είμαι 37, εκείνη 36, και γνωριστήκαμε στο Hinge πριν από λίγο περισσότερο από έναν μήνα. Έχουμε βγει τέσσερις φορές και, όταν είμαστε μαζί, όλα κυλούν εύκολα: έχουμε χημεία, περνάμε καλά στην κουβέντα και υπάρχει τρυφερότητα. Μετά το τρίτο ραντεβού έμεινα το βράδυ στο σπίτι της. Φιληθήκαμε, αλλά δεν κάναμε σεξ.
Ανάμεσα στα ραντεβού, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν είναι άνθρωπος που στέλνει πολλά μηνύματα και σπάνια ξεκινάει εκείνη κουβέντα, με ρωτάει πώς είμαι ή προτείνει να βρεθούμε. Όταν της γράφω, είναι φιλική και ανταποκρίνεται, αλλά μπορεί να περάσουν ώρες — ή σχεδόν μια ολόκληρη μέρα — μέχρι να απαντήσει. Έχει απαιτητική δουλειά και περνάει μια ιδιαίτερα φορτωμένη περίοδο, οπότε προσπαθώ να μην ερμηνεύω κάθε καθυστέρηση σαν ένδειξη για το πού πάει αυτή η γνωριμία.
Παρ’ όλα αυτά, μετά από τέσσερα ραντεβού αρχίζω να βλέπω ότι εγώ αναλαμβάνω το μεγαλύτερο μέρος της προσπάθειας: κυνηγάω την επικοινωνία, κανονίζω να βρεθούμε και δείχνω το ενδιαφέρον μου. Μετά το τέταρτο ραντεβού, της έγραψα ότι πέρασα ωραία, ότι χαίρομαι που τη γνωρίζω και ότι θα ήθελα να ξαναβρεθούμε. Εκείνη αντέδρασε με καρδούλα και δεν πρόσθεσε κάτι άλλο. Γλυκιά απάντηση· όχι ακριβώς πρόταση για το επόμενο ραντεβού.
Μου έχει πει ότι έχει πάνω από πέντε χρόνια να βρίσκεται σε σχέση. Μπορεί να θέλει να πηγαίνει αργά ή να προτιμά έναν πιο ανεξάρτητο τρόπο γνωριμιών. Εγώ δεν χρειάζομαι καθημερινά μηνύματα ούτε συνεχή επικοινωνία. Θα ήθελα απλώς να νιώθω πού και πού ότι με σκέφτεται ή ότι θέλει να κανονίσει κάτι κι εκείνη.
Μου αρέσει πραγματικά, αλλά δεν θέλω να κάνω μια γνωριμία τεσσάρων-πέντε εβδομάδων να μοιάζει με σοβαρή συζήτηση. Από την άλλη, δεν θέλω να προσπαθώ συνέχεια να μαντέψω τι σημαίνει η σιωπή της ανάμεσα στα ραντεβού. Να δώσω λίγο χρόνο ακόμη ή να της πω ότι θα ήθελα περισσότερη αμοιβαιότητα;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




