Το αγόρι μου με λέει όμορφη, γλυκιά, χαριτωμένη. Προσπαθεί για τη σχέση μας, μου φέρεται καλά και μου δείχνει ξεκάθαρα ότι τον ελκύω. Είμαστε μαζί τέσσερις μήνες και βλέπω πόσο νοιάζεται. Το δύσκολο είναι να καταφέρω να τον πιστέψω εκεί που έχω μάθει τόσα χρόνια να περιμένω απόρριψη.
Είμαι 24 και αυτή είναι η πρώτη μου σχέση. Πριν από εκείνον είχα φιλήσει μόνο έναν άλλο άντρα. Είμαι χοντρή όλη μου τη ζωή και έχω συνηθίσει τόσο πολύ να νιώθω άβολα με το σώμα μου, που μερικές φορές δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Εκείνος είναι 25, είχε κι άλλες σχέσεις και δείχνει πάντα άνετος με το ότι οι άλλοι τον βρίσκουν ελκυστικό.
Την πρώτη φορά που περάσαμε τη νύχτα μαζί, μου είπε ότι με βρίσκει πολύ σέξι και ότι το στήθος μου είναι τέλειο. Αργότερα όμως σχολίασε ότι θα έπρεπε να μένει στητό όπως ήταν νωρίτερα. Το δικό μου φυσικά πέφτει, κι εκείνη η μικρή κουβέντα κόλλησε μέσα μου περισσότερο απ’ όλα τα κομπλιμέντα.
Δεν ξέρω ακριβώς τι εννοούσε. Ξέρω όμως τι άκουσα εγώ: ότι προτιμά μια εκδοχή του σώματός μου που δεν είναι αυτή που έχω κανονικά. Τώρα φοβάμαι πως, αν με δει τελείως γυμνή, θα βρει κι άλλο κάτι που θα τον απογοητεύσει.
Θέλω να κάνω σεξ μαζί του. Αυτό είναι που με δυσκολεύει ακόμη περισσότερο, γιατί η επιθυμία υπάρχει. Όποτε όμως το χέρι του πλησιάζει στο παντελόνι μου, πανικοβάλλομαι και τον σταματάω. Και μετά ξαναβρισκόμαστε στην ίδια συζήτηση, για το γιατί δεν τον αφήνω να με αγγίξει εκεί.
Του έχω πει ότι έχω ανασφάλειες, αλλά νιώθω πως αυτή η εξήγηση δεν του λέει πολλά. Επανέρχεται στο θέμα κι εγώ θα ήθελα να μπορούσα να του εξηγήσω ότι το να με ρωτάει ξανά δεν με κάνει να νιώθω πιο έτοιμη. Με κάνει να αισθάνομαι περισσότερο ότι κάτι καθυστερώ εγώ.
Μου λέει ότι μπορώ να του μιλήσω για όσα με δυσκολεύουν. Θέλω να του πω για εκείνο το σχόλιο, πόσο συχνά το θυμάμαι και πόσο θα με βοηθούσε να με καθησυχάσει. Δεν ξέρω όμως πώς να αρχίσω μια συζήτηση όπου πρέπει να εξηγήσω γιατί μια φράση που εκείνος μπορεί να μη θυμάται καν εξακολουθεί να βρίσκεται ανάμεσά μας.
