Καταλαβαίνω να θέλει μια γυναίκα κάποιον δικό της κοντά στο πρώτο ραντεβού, για να νιώθει ασφαλής. Αλλά να καθίσει κι αυτός μαζί μας για φαγητό; Εγώ νόμιζα ότι θα είχα να αγχωθώ μόνο για το αν θα αρέσουμε ο ένας στον άλλον. Τώρα πρέπει να μάθω και για πόσους θα είναι το τραπέζι.
Δεν μου έχει συμβεί· αναρωτιέμαι πώς θα ήταν. Να βρεθούμε σε δημόσιο χώρο, ναι, το καταλαβαίνω. Αν όμως εκείνη θέλει και παρέα, μάλλον περιμένουμε διαφορετικά πράγματα: εγώ να τη γνωρίσω, εκείνη να νιώσει πρώτα ασφαλής με έναν άγνωστο. Εγώ ξέρω ότι δεν έχω κακές προθέσεις. Εκείνη έχει μόνο τον λόγο μου. Και το «είμαι εντάξει, σου το λέω εγώ» δεν είναι ακριβώς σύσταση από τρίτο.
Ακόμα κι αν ο άνθρωπος που θα φέρει είναι συμπαθέστατος, θα πρέπει να συμμετέχει κι εκείνος στην κουβέντα. Θα προσπαθούσα να γνωρίσω δύο ανθρώπους, ενώ ραντεβού θα είχα βγει μόνο με τη μία. Πόσο άνετα θα μπορούσα να φλερτάρω, να ρωτήσω κάτι πιο προσωπικό ή να παραδεχτώ ότι έχω άγχος; Και χωρίς παρέα, ένα πρώτο ραντεβού έχει αρκετές στιγμές που δεν ξέρεις τι να πεις.
Αν ερχόταν ο κολλητός της ή ο αδελφός της, θα ήμουν ακόμα πιο επιφυλακτικός. Με φαντάζομαι να φτάνω και να αναρωτιέμαι πού έμπλεξα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μου είχαν στήσει κάτι· σημαίνει ότι εγώ θα ένιωθα άβολα. Δεν θα τον ήξερα, ούτε θα ήξερα τι ρόλο θα ήθελε να έχει στη συνάντηση. Εκείνη θα είχε έναν δικό της άνθρωπο δίπλα της κι εγώ θα τους γνώριζα και τους δύο από την αρχή.
Και μετά είναι ο λογαριασμός. Άλλο να θέλω να κεράσω μια γυναίκα με την οποία βγαίνω κι άλλο να θεωρείται δεδομένο ότι θα κεράσω και την παρέα της. Ήδη δεν με ενθουσιάζει το ραντεβού για τρεις· δεν θα ήθελα να πληρώσω και το τρίτο πιάτο. Δεν ξέρω αν όντως θα μου το ζητούσε κανείς. Αν όμως αυτό περίμεναν, θα προτιμούσα να το μάθω πριν ανοίξουμε τους καταλόγους.
Θα ήταν αλλιώς να βρίσκεται κάποιος κοντά, χωρίς να κάθεται μαζί μας όλη την ώρα. Και αλλιώς να πληρώνει ο καθένας τα δικά του. Έτσι ίσως λυνόταν το θέμα των χρημάτων. Εγώ όμως θα ήθελα να μιλήσω μαζί της χωρίς τρίτο άτομο στο τραπέζι. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να χαλαρώσω, ακόμα κι αν είχαμε ξεκαθαρίσει από πριν ποιος πληρώνει.
Οπότε σκέφτομαι αν θα ήθελα καν να πάω. Θα προτιμούσα να γνωρίσω μια γυναίκα που θα ένιωθε άνετα να βρεθούμε σε δημόσιο χώρο, μόνο οι δυο μας.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




