Με την πρώην μου αρχίσαμε πρόσφατα να μιλάμε ξανά, ύστερα από ένα διάστημα που είχαμε χαθεί. Και, προς έκπληξή μου, η επικοινωνία βγαίνει πολύ αβίαστα. Έχουμε ωραίες κουβέντες, χωρίς αμηχανία και χωρίς κάθε μήνυμα να φέρνει μαζί του κάποιο δράμα. Τα πηγαίνουμε καλά και χαίρομαι που υπάρχει πάλι αυτή η επαφή.
Εξακολουθεί επίσης να με ελκύει. Γι’ αυτό σκέφτομαι μια πρόσκληση που δεν έχω κάνει ακόμη: να έρθει να αράξουμε, να δούμε Netflix και, αν το θέλουμε και οι δύο, να προκύψει κάτι πιο ερωτικό μέσα στη βραδιά.
Αυτό που δεν θέλω είναι να τα ξαναβρούμε. Μέσα μου το έχω ξεκάθαρο. Δεν ξέρω όμως αν εκείνη σκέφτεται κάτι παρόμοιο ή αν της έχει περάσει καν από το μυαλό. Μέχρι στιγμής, το μόνο που ξέρω σίγουρα είναι ότι μιλάμε όμορφα. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν δική μου υπόθεση.
Υπάρχει μια ευκολία στο να καλέσεις την πρώην σου στο σπίτι. Γνωρίζεστε ήδη, δεν χρειάζονται συστάσεις ούτε η προσεκτικά διαλεγμένη παρουσίαση του εαυτού σας. Μόνο που μαζί με αυτή την οικειότητα έρχεται και όλη η ιστορία σας. Το «έλα να δούμε κάτι» μπορεί για μένα να είναι μια χαλαρή πρόταση και για εκείνη να μοιάζει με πρώτο βήμα για επανασύνδεση.
Εκεί κολλάω. Θέλω να είμαι ειλικρινής για το τι έχω στο μυαλό μου, χωρίς να μετατρέψω μια φιλική κουβέντα σε επίσημη ανακοίνωση. Από την άλλη, δεν θέλω να πετάξω απλώς μια πρόσκληση και να ελπίζω ότι θα καταλάβει από μόνη της όλα όσα δεν είπα.
Το να παραδέχομαι μέσα μου την έλξη είναι εύκολο. Αν το συζητήσω μαζί της, όμως, θα πρέπει να μάθω αν είναι αμοιβαία τώρα και αν θα θέλαμε το ίδιο πράγμα σε περίπτωση που προχωρούσαμε. Το ότι υπήρξαμε ζευγάρι δεν απαντά σε κανένα από αυτά.
Δεν της έχω προτείνει ακόμη να έρθει. Προς το παρόν μιλάμε, κι αυτό μου αρέσει. Υπάρχει τρόπος να τη ρωτήσω αν θα ήθελε κάτι περιστασιακό, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θέλω να ξαναρχίσουμε τη σχέση; Ή και μόνο η ερώτηση θα αλλάξει αυτή την άνεση που μόλις ξαναβρήκαμε;
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




