Εσείς οι γυναίκες που θέλετε μια μονογαμική σχέση, πότε θα σας φαινόταν πολύ νωρίς να σας ζητήσει κάποιος να γίνετε ζευγάρι; Με ενδιαφέρει τι σας κάνει να νιώθετε έτοιμες, γιατί ο χρόνος και ο αριθμός των ραντεβού δεν μου φαίνεται ότι λένε από μόνα τους όλη την ιστορία.
Ας πούμε, έχει σημασία πόσο καιρό γνωρίζεστε; Είναι διαφορετικό να ξέρεις κάποιον από πριν και κάποια στιγμή να αρχίσετε να βγαίνετε, από το να έχετε γνωριστεί πρόσφατα με ερωτικό ενδιαφέρον εξαρχής; Αναρωτιέμαι πόσο αλλάζει αυτό το πώς θα ακούγατε μια τέτοια πρόταση.
Μετά είναι και τα ραντεβού. Αυτά μετριούνται εύκολα, αλλά τι σου λέει τελικά ο αριθμός; Χρειάζεστε να έχετε βγει κάποιες φορές ή να έχετε περάσει ένα συγκεκριμένο διάστημα μαζί πριν σκεφτείτε μια σχέση; Ή μπορεί να σας βγει φυσικά, χωρίς να έχετε φτάσει σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο στο ημερολόγιο;
Σκέφτομαι και το πόσο συχνά έχετε επαφή. Αν βλέπεστε τακτικά και μιλάτε συχνά, μάλλον γνωρίζεστε διαφορετικά απ’ ό,τι αν βγαίνετε πού και πού, με μεγάλα κενά ενδιάμεσα. Αλλά ακόμη κι η καθημερινή επικοινωνία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θέλετε και οι δύο την ίδια δέσμευση την ίδια στιγμή.
Αυτό που προσπαθώ να καταλάβω είναι πότε θα χαιρόσασταν να ακούσετε το «θέλεις να είμαστε μαζί;». Τι θα θέλατε να ξέρετε για τον άλλον ή τι θα χρειαζόταν να έχετε δει μεταξύ σας για να απαντήσετε;
Αν η ερώτηση γινόταν νωρίς, θα σας κολάκευε, θα σας φαινόταν βιαστική ή θα τη βλέπατε απλώς ως αφορμή να συζητήσετε πού βρίσκεστε; Τι σας κάνει να σκέφτεστε «ναι, το θέλω κι εγώ», αντί για «μισό λεπτό, τώρα αρχίσαμε να γνωριζόμαστε»;
