Αν μια γυναίκα αποφάσιζε να χωρίσει μαζί μου, αφού ο ένας ή και οι δύο είχαμε εξαντλήσει κάθε προσπάθεια να σώσουμε τη σχέση, πώς θα ήθελα να μου το πει; Μιλάω για το σημείο όπου το «μήπως να κάνετε άλλη μία κουβέντα;» δεν έχει πια νόημα. Το έχουμε ήδη προσπαθήσει.
Νομίζω πως θα ήθελα να το ακούσω νωρίς στη συζήτηση. Αν καθόμασταν απέναντι σε ένα τραπέζι, θα προτιμούσα να μου το πει ξεκάθαρα, παρά να περάσω είκοσι λεπτά προσπαθώντας να καταλάβω γιατί η βραδιά έχει μια τόσο προσεκτικά στημένη ατμόσφαιρα.
Θα ήθελα να υπάρχει και ζεστασιά. Μπορεί να τελειώνει η σχέση μας, αλλά παραμένουμε δύο άνθρωποι που μοιράστηκαν κάτι σημαντικό. Θα μετρούσε για μένα μια ειλικρινής εξήγηση, ειδικά αν είχα απορίες. Δεν θα χρειαζόμουν όμως έναν αναλυτικό κατάλογο με όλα όσα έπαψαν να της αρέσουν πάνω μου.
Το πιο δύσκολο, φαντάζομαι, θα ήταν να φύγω χωρίς να ξέρω αν όντως χωρίσαμε. Αν μου έλεγε ότι χρειάζεται χώρο, ενώ είχε ήδη αποφασίσει να φύγει, θα μου άφηνε κάτι να περιμένω. Εγώ μπορεί να πίστευα ότι της δίνω χρόνο και εκείνη ότι με είχε αποχαιρετήσει.
Δεν θα ήθελα επίσης να το ακούσω πάνω σε έναν καβγά και μετά να προσπαθώ να καταλάβω αν το εννοούσε ή αν ειπώθηκε στον θυμό. Και θα με πονούσε να μάθω πως άλλοι το ήξεραν πριν από μένα. Θα ήθελα λίγη ιδιωτικότητα, έστω στα πρώτα λεπτά που θα προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω ότι η σχέση μου τελείωσε.
Βέβαια, αυτά τα σκέφτομαι τώρα, έξω από εκείνη τη συζήτηση. Εκείνη τη στιγμή μπορεί να ζητούσα περισσότερες εξηγήσεις απ’ όσες φαντάζομαι. Ή μπορεί να μην άντεχα να ακούσω άλλη λέξη, όσο ήρεμα κι αν μου μιλούσε.
Αν λοιπόν οι προσπάθειες να σωθεί η σχέση έχουν τελειώσει, τι θα θέλατε περισσότερο να σας πει μια γυναίκα που σας χωρίζει; Και ποιος τρόπος θα σας δυσκόλευε περισσότερο να ακούσετε ότι τελείωσε;
