Ταιριάξαμε στο Hinge και η κουβέντα πήγαινε υπέροχα. Μέχρι που του πρότεινα καφέ το επόμενο Σαββατοκύριακο, επειδή είχα ήδη σχέδια.

Ένιωθα ότι μόνο εγώ προσπαθούσα στη σχέση μας από απόσταση. Αποτραβήχτηκα, εκείνη νόμιζε πως χωρίζαμε, και μια σημαντική κουβέντα δεν έγινε ποτέ.

Από κοντά νιώθουμε άνετα και σχεδιάζουμε διακοπές. Τις μέρες που δεν βλεπόμαστε, όμως, οι δυο-τρεις απαντήσεις τη μέρα δεν μου αρκούν.

Τρεις μήνες μετά τον χωρισμό, μου λείπει ο άνθρωπος που με έκανε να νιώθω ασφάλεια. Κι αναρωτιέμαι τι εννοούσα όταν έλεγα πως θέλω να τον θαυμάζω.

Το φλερτ πάει καλά, μέχρι να προτείνω να βρεθούμε χωρίς προσδοκίες για σχέση. Εκεί κάπου οι άντρες κάνουν πίσω.

Δεν θέλω να γίνει το αγόρι μου. Όταν όμως του έστειλα να βρεθούμε και δεν απάντησε, με πείραξε. Τα πράγματά του ήταν ακόμα σπίτι μου.

Βγαίναμε συχνά, μιλούσαμε καθημερινά και είχαμε γνωρίσει ο ένας τους φίλους του άλλου. Όταν ζήτησα αποκλειστικότητα, εκείνη δεν ήθελε.