Στα μηνύματα με το αγόρι μου, το να δείχνω ενδιαφέρον μού βγαίνει εύκολα. Θα τον ρωτήσω πώς πάει η μέρα του, αν είναι καλά, θα του πω ότι τον σκέφτομαι. Και κάθε φορά το εννοώ. Απλώς, κάποιες φορές κοιτάζω τις συζητήσεις μας και αναρωτιέμαι αν προσφέρω κάτι παραπάνω από άλλο ένα γλυκό μήνυμα.
Δεν με ενοχλεί να τον ρωτάω για τη μέρα του. Θέλω πραγματικά να μάθω. Όταν όμως καταλήγουμε συνέχεια στις ίδιες δυο τρεις ερωτήσεις, νιώθω πως θα ήθελα να έχω κι εγώ κάτι να μοιραστώ. Μια σκέψη που να σηκώνει κουβέντα, κάτι που έζησα και μπορώ να το διηγηθώ όμορφα, μια άποψη που να μας πάει λίγο παρακάτω.
Πιο πολύ δυσκολεύομαι όταν μου λέει κάτι σημαντικό για εκείνον. Τον ακούω και με νοιάζει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι βρίσκω αμέσως και τα λόγια. Μερικές φορές δεν έχω ξεκαθαρίσει ούτε μέσα μου τι σκέφτομαι, πόσο μάλλον πώς να του το πω. Θέλω να καταλαβαίνει ότι είμαι εκεί, ότι συμμετέχω σε αυτό που μοιράζεται μαζί μου.
Βλέπω άλλες γυναίκες που φαίνονται τόσο άνετες σε αυτό. Λένε τη γνώμη τους, αφηγούνται κάτι από τη ζωή τους ή περιγράφουν ένα συναίσθημα χωρίς να ακούγονται σαν να το έχουν προβάρει. Τις θαυμάζω. Είναι λες και έχουν πρόχειρες τις κατάλληλες λέξεις, ενώ εγώ ακόμα τις ψάχνω.
Δεν θέλω να γίνω κάποια άλλη. Η τρυφερότητα και η γλυκύτητα είναι δικά μου στοιχεία και μου αρέσει που συνδέομαι έτσι μαζί του. Θα ήθελα όμως να νιώθω πιο άνετα όταν υπάρχει χώρος να ανοίξει η κουβέντα, αντί να κολλάω επειδή δεν ξέρω πώς να εκφραστώ.
Αυτό που αναρωτιέμαι είναι τι κρατάει το ενδιαφέρον των αντρών σε μια μακροχρόνια σχέση. Οι απόψεις της συντρόφου τους; Οι μικρές λεπτομέρειες της μέρας της; Μια ερώτηση που δεν είχαν σκεφτεί; Όταν το αγόρι μου μού λέει κάτι που τον νοιάζει, θέλω να μπορώ να μείνω μαζί του σε εκείνη τη στιγμή και να έχω κάτι περισσότερο να πω.
Διάβασε το άρθρο σε άλλη γλώσσα




