Έχω όμορφες φίλες με πολύ εμφανίσιμους συντρόφους και εξίσου όμορφες φίλες με συντρόφους που εμένα μου φαίνονται πιο συνηθισμένοι. Σε καμία περίπτωση δεν αλλάζει η γνώμη μου για την ίδια τη φίλη μου. Δεν κοιτάζω το αγόρι της και την ανεβάζω ή την κατεβάζω σε κάποια νοητή κατάταξη.
Γι’ αυτό έχω μια απορία για τους άντρες που φαίνεται να κρίνουν άλλους άντρες, εν μέρει τουλάχιστον, από το πόσο όμορφη είναι η σύντροφός τους. Το να έχει κάποιος μια πολύ όμορφη κοπέλα τού δίνει πράγματι περισσότερο κύρος στα μάτια σας; Κι αν ναι, τι ακριβώς εκτιμάτε περισσότερο πάνω του;
Καταλαβαίνω να προσέξεις ότι η σύντροφος κάποιου είναι ελκυστική. Αυτό που προσπαθώ να καταλάβω είναι το επόμενο βήμα: πώς η δική της εμφάνιση γίνεται απόδειξη ότι εκείνος έχει κάτι αξιοθαύμαστο. Σκέφτεστε ότι, για να τον έχει επιλέξει εκείνη, θα πρέπει να έχει γοητεία, αυτοπεποίθηση ή κάτι άλλο που τον κάνει περιζήτητο;
Αν κάπως έτσι λειτουργεί, η επιλογή της μοιάζει να μετράει σαν σύσταση για εκείνον. Μπορεί να ξέρετε ελάχιστα για τον άνθρωπο, αλλά βλέποντας τη γυναίκα δίπλα του να αισθάνεστε πως μάθατε κάτι για την αξία του. Αναρωτιέμαι αν αυτή η σκέψη γίνεται συνειδητά ή αν απλώς αλλάζει η εντύπωσή σας χωρίς να το πολυσκεφτείτε.
Υπάρχει βέβαια και διαφορά ανάμεσα στην εκτίμηση και στη ζήλια. Μπορεί κάποιος να ήθελε μια εξίσου όμορφη σύντροφο, χωρίς να θαυμάζει τον χαρακτήρα του άλλου ή να δίνει περισσότερο βάρος στη γνώμη του. Απ’ έξω, αυτές οι δύο αντιδράσεις ίσως μοιάζουν.
Δεν θεωρώ ότι το κάνουν όλοι οι άντρες ούτε ότι δεν το κάνουν ποτέ οι γυναίκες. Απλώς εγώ δεν βλέπω έτσι τις φίλες μου. Μπορούν να μου φανούν ελκυστικοί πολύ διαφορετικοί άνθρωποι, και η εμφάνιση δεν μου λέει πώς είναι μια σχέση από μέσα.
Οπότε, όσοι αναγνωρίζετε αυτή τη συμπεριφορά στον εαυτό σας, τι συμβαίνει; Όταν ένας άντρας έχει μια όμορφη κοπέλα, αλλάζει η γνώμη σας για εκείνον ή απλώς παρατηρείτε ότι η κοπέλα του είναι όμορφη;
