Είναι ένα πανέμορφο σαββατιάτικο πρωινό κι εγώ είμαι στο κρεβάτι, στενοχωρημένη για έναν άντρα που δεν ήθελα ποτέ για σύντροφο. Αυτό είναι που δυσκολεύομαι να εξηγήσω ακόμη και στον εαυτό μου.
Είμαι γύρω στα 25. Μετά από μια πενταετή σχέση, πέρασα χρόνια μόνη μου, έφτιαχνα την καριέρα μου και χαιρόμουν που ζούσα μόνη. Ύστερα γνώρισα κάποιον με τον οποίο ταιριάξαμε. Σχέση δεν έψαχνα, αλλά λίγη διασκέδαση μου ακουγόταν ωραία.
Αρχίσαμε να βλεπόμαστε χαλαρά, συζητήσαμε να μην έχουμε άλλους ερωτικούς συντρόφους και μερικές φορές μέναμε μαζί το βράδυ. Ήταν γλυκός, με φλέρταρε, ενδιαφερόταν να δει πώς είμαι. Όταν ήμασταν μαζί, ένιωθα άνετα και επιθυμητή.
Ανάμεσα στις συναντήσεις μας, όμως, η εικόνα άλλαζε. Αργούσε να απαντήσει, οι συζητήσεις όλο και λιγόστευαν και συνήθως το τελευταίο μήνυμα ήταν δικό μου. Επειδή δεν είχα ξαναδοκιμάσει κάτι τόσο χαλαρό, σκεφτόμουν μήπως απλώς έτσι λειτουργεί.
Ξέρω ότι έχω την τάση να αγχώνομαι με την απόσταση, οπότε του μίλησα. Αναγνώρισε ότι υπήρχε πρόβλημα στην επικοινωνία και έκανε κάποιες αλλαγές. Αυτό μέτρησε για μένα και έμεινα, ενώ είχα αρχίσει να σκέφτομαι να φύγω.
Ένα βράδυ, αφού είχαμε βρεθεί, με ρώτησε αν μου έλειπε. Του γύρισα παιχνιδιάρικα την ερώτηση και μετά εξαφανίστηκε για δύο μέρες. Όταν επανήλθε, είπε ότι η απάντησή του δεν είχε σταλεί και πως του έλειπα κι εγώ. Ένιωσα ανακούφιση πριν καν αποφασίσω αν πίστευα την εξήγηση.
Το ίδιο μοτίβο συνεχίστηκε. Λίγο ενδιαφέρον, μερικά μηνύματα, μετά σιωπή. Μια φορά έστειλα δεύτερο μήνυμα και απάντησε αμέσως. Ύστερα χάθηκε ξανά, αφήνοντας δύο ερωτήσεις μου στο διαβάστηκε.
Υπήρχαν κι άλλα που με μπέρδευαν. Θυμόμασταν διαφορετικά κάποιες συζητήσεις ή ανέφερε πράγματα σαν να μου τα είχε ήδη πει. Αστειευόταν ότι θα του έστρωνα το κρεβάτι ή θα του μαγείρευα. Δεν έκανα τίποτα από τα δύο και δεν καταλάβαινα τι εννοούσε.
Χθες το βράδυ έπεσα πάνω στον όρο «breadcrumbing»: μικρές δόσεις προσοχής που σε κρατούν να περιμένεις. Μου ταίριαξε με αυτό που ζούσα, περιμένοντας κάθε φορά εκείνον που γνώριζα από κοντά.
Έχω αποφασίσει ότι τελείωσε. Δεν τον έχω μπλοκάρει ούτε του έχω στείλει τελευταίο μήνυμα. Ίσως του γράψω, ίσως τον μπλοκάρω όταν νιώσω έτοιμη. Προς το παρόν είμαι ακόμη στο κρεβάτι, μέσα σε αυτό το φωτεινό πρωινό, εύχομαι να είχα φύγει νωρίτερα και προσπαθώ να μη λέω τον εαυτό μου χαζό.
