Στο αγόρι μου αρέσει να του μιλάω όταν κάνουμε σεξ, ειδικά να του λέω κάτι καλό. Κι εγώ θέλω να το κάνω. Μόνο που, μόλις έρθει εκείνη η στιγμή, το μυαλό μου αδειάζει και δεν μου βγαίνει λέξη.
Μου φαίνεται τόσο μικρό πράγμα για να κολλάω έτσι. Θέλω να είμαι κοντά του και ξέρω ότι του αρέσει να ακούει πως περνάω καλά. Κάπου όμως ανάμεσα σ’ αυτό που νιώθω και σ’ αυτό που πάω να πω, χάνονται τα λόγια. Δεν είναι ότι δεν έχω τίποτα να του πω· είναι ότι εκείνη την ώρα δεν ξέρω πώς να το εκφράσω.
Νομίζω πως με μπλοκάρει και η ερώτηση από την οποία ξεκινάω: τι αρέσει στους άντρες να ακούνε; Λες και υπάρχει κάποια φράση που την ξέρουν όλοι κι εγώ έχασα το μάθημα. Προσπαθώ ταυτόχρονα να βρω κάτι αυθόρμητο και να ελέγξω αν είναι το σωστό. Ε, κάπως έτσι δυσκολεύομαι πριν καν ανοίξω το στόμα μου.
Έχω βέβαια ένα στοιχείο: του αρέσει ο έπαινος. Αλλά άλλο να το ξέρω γενικά κι άλλο να βρίσκω τα λόγια εκείνη τη στιγμή. Δεν θέλω να ακουστώ σαν να λέω ατάκα που έμαθα απέξω. Θέλω να είναι κάτι δικό μου, κάτι που θα έλεγα εγώ σ’ εκείνον.
Αυτό είναι που με δυσκολεύει. Θέλω να μιλάω περισσότερο, απλώς δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Ακόμα και δυο λέξεις με κάνουν να νιώθω εκτεθειμένα όταν τις σκέφτομαι τόσο πολύ.
Οπότε, όταν ρωτάω τι θέλουν να ακούνε οι άντρες, μάλλον έναν συγκεκριμένο άντρα έχω στο μυαλό μου. Τι μπορώ να πω στο αγόρι μου που να του αρέσει, αλλά να μου βγαίνει κι εμένα φυσικά;
