Πιστεύουμε στ’ αλήθεια ότι ο άνθρωπος που μας ταιριάζει βρίσκεται το πολύ σαράντα πέντε λεπτά μακριά μας; Ακούω συνέχεια για ανθρώπους που γνωρίζουν κάποιον, νιώθουν ότι ταιριάζουν ουσιαστικά και μετά αποφασίζουν να μην το προχωρήσουν επειδή μένουν μακριά. Μπορεί δηλαδή να υπάρχει χημεία, κοινές αξίες, να κυλάει αβίαστα η κουβέντα, και ύστερα να κοιτάξει κάποιος πόση ώρα θέλει η διαδρομή και να τελειώσει εκεί το πράγμα.
Από όσα έχω ζήσει και από τις συζητήσεις με τις φίλες μου, συχνά οι άντρες είναι εκείνοι που διστάζουν. Αυτό τουλάχιστον έχουμε συναντήσει εμείς. Πάει να ξεκινήσει κάτι όμορφο, μπαίνει στη μέση η απόσταση και ξαφνικά δεν μένουν πολλά να πούμε.
Με απογοητεύει, γιατί δεν σκέφτομαι μια συμφωνία ότι θα ζούμε χώρια για πάντα. Σκέφτομαι να δώσουμε λίγο χρόνο σε μια γνωριμία, να δούμε αν αξίζει να κάνουμε μια πιο σοβαρή κουβέντα. Αν τελικά δύο άνθρωποι ταιριάζουν πολύ, δεν θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να βρουν τρόπο να ζήσουν πιο κοντά;
Βέβαια, το «θα βρούμε μια άκρη» αφήνει πολλά αναπάντητα. Ποιος έχει ευελιξία στη δουλειά του; Ποιος έχει δεσμούς με τον τόπο του που δεν μπορεί εύκολα να αφήσει; Ποιος θα μετακόμιζε τελικά; Μπορώ να φανταστώ δύο ανθρώπους σε ένα αεροδρόμιο, με τα παλτά φορεμένα και τις βαλίτσες δίπλα τους, να αποχαιρετιούνται άλλη μια φορά. Καταλαβαίνω γιατί κάποιος σκέφτεται αυτή την εικόνα και κάνει πίσω.
Κι όμως, δυσκολεύομαι να δεχτώ ότι αποκλείουμε την πιθανότητα πριν καν γνωριστούμε καλά. Άλλο να ανακαλύψεις στην πορεία ότι οι ζωές σας δεν μπορούν να συνδυαστούν κι άλλο να θεωρήσεις ότι τα χιλιόμετρα απαντούν από μόνα τους. Όταν μια σύνδεση μοιάζει σπάνια, θέλω να μάθω λίγο περισσότερα πριν την αφήσω.
Μερικές φορές αναρωτιέμαι μήπως η συντροφικότητα δεν είναι τόσο ψηλά στις προτεραιότητες όσων λένε όχι. Μετά σκέφτομαι ότι ίσως θέλουν απλώς να μπορούν να δουν τον άνθρωπό τους μια Τρίτη, χωρίς να οργανώσουν ολόκληρο ταξίδι. Κι εγώ το θέλω αυτό. Απλώς δεν θεωρώ απαραίτητο να υπάρχει από την αρχή.
Θα ήθελα πολύ να ακούσω όσους το τόλμησαν. Τι σας έκανε να συνεχίσετε να μιλάτε; Καταφέρατε τελικά να ζήσετε κοντά ή εξελίχθηκε αλλιώς; Όταν καταλάβατε πρώτη φορά πόσο μακριά μένατε, τι σας έκανε να μείνετε;
