Ένας άντρας μπορεί να θεωρήσει μια κουβέντα με μια γυναίκα εντελώς φιλική και, χρόνια μετά, να του φαίνεται ολοφάνερο ότι τον φλέρταρε. Δεν άλλαξαν τα λόγια της. Άλλαξε ο τρόπος που τα καταλαβαίνει. Εμένα αυτή η καθυστέρηση μου φαίνεται πιο ενδιαφέρουσα από το γνωστό αστείο ότι οι άντρες χρειάζονται γραπτές οδηγίες.
Εκείνη τη στιγμή, άλλωστε, υπάρχει συχνά μια πολύ απλή εξήγηση. Είναι ευχάριστη, της αρέσει η κουβέντα, θέλει να μείνουν λίγο ακόμα. Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει από μόνο του ερωτικό ενδιαφέρον. Κάποιος μπορεί να χάσει μια ευκαιρία χωρίς να έχει κάνει καμιά τεράστια ανοησία. Απαντά σε αυτό που νομίζει ότι του ζητούν.
Ας υποθέσουμε ότι μια γυναίκα προτείνει να συνεχίσουν τη βραδιά οι δυο τους. Εκείνος μπορεί να σκέφτεται απλώς πού θα πάνε μετά. Εκείνη ίσως προσπαθεί να δει αν θέλει να μείνουν λίγο μόνοι. Το πιθανό φλερτ βρίσκεται σε αυτή τη διαφορά.
Για να αναγνωρίσει το υπονοούμενο, πρέπει πρώτα να δεχτεί ότι η συγκεκριμένη γυναίκα μπορεί να τον βρίσκει ελκυστικό. Μπορώ να φανταστώ κάποιον να προσέχει το ενδιαφέρον της και αμέσως να βρίσκει μια εξήγηση που δεν έχει σχέση με φλερτ. Αν κάνει λάθος, θα πρέπει να αντέξει την αμηχανία τώρα. Αν παραείναι προσεκτικός, μπορεί να το θυμηθεί χρόνια μετά και να ντραπεί μόνος του. Αυτή η αμηχανία, τουλάχιστον, δεν έχει μάρτυρες.
Όταν κανείς δεν μιλά ξεκάθαρα, μένει και στους δύο ένα περιθώριο να κάνουν πίσω. Εκείνη μπορεί να θέλει να δείξει ενδιαφέρον χωρίς να εκτεθεί πολύ. Εκείνος μπορεί να θέλει να ανταποκριθεί χωρίς να θεωρήσει δεδομένο ότι τον θέλει. Έτσι, δύο ενήλικες μπορεί να προσπαθούν να καταλάβουν αν αρέσουν ο ένας στον άλλον μιλώντας σαν να αναζητούν απλώς παρέα.
Χρόνια αργότερα, δεν χρειάζεται πια να απαντήσει επιτόπου ούτε να δει την αντίδρασή της. Είναι πιο εύκολο να σκεφτεί ότι ίσως τον φλέρταρε. Μόνο που η απόσταση δεν προσθέτει από μόνη της στοιχεία. Αν εκείνη του πει αργότερα ότι της άρεσε, μαθαίνει κάτι καινούργιο. Αν απλώς ξαναφέρνει την κουβέντα στο μυαλό του, της δίνει μια άλλη ερμηνεία.
Εμένα με παραξενεύει περισσότερο πόσα φαντάζεται κανείς ότι έχασε. Ακόμα κι αν υπήρχε ενδιαφέρον, δεν σημαίνει ότι θα έβγαιναν ραντεβού, ότι εκείνη ήθελε σεξ ή ότι θα ταίριαζαν. Είναι εύκολο μια αμφίσημη κουβέντα να γίνει εκ των υστέρων ολόκληρη σχέση που δεν ζήσαμε ποτέ. Αρκετή εξέλιξη για κάτι που τότε δεν ήμασταν καν βέβαιοι ότι ήταν φλερτ.
Παρόλα αυτά, βρίσκω κάτι τρυφερό στην ιδέα ότι ένας άντρας ξανασκέφτεται μήπως τελικά άρεσε σε εκείνη τη γυναίκα. Δεν τον φέρνει πάντα σε αμηχανία η ευκαιρία που ίσως έχασε. Μπορεί να τον ξαφνιάζει το πόσο γρήγορα είχε αποκλείσει τον εαυτό του. Η κουβέντα έχει τελειώσει προ πολλού, κι εκείνος μόλις τώρα αρχίζει να ακούει το κομπλιμέντο που ίσως του έκανε εκείνη, με τον τρόπο της.
